“Мы спадзяёмся, што праз сто гадоў на нейкай экскурсіі там, дзе мы жылі, экскурсаводы нас успомняць - хаця б паўсловам, хай сабе нават забыўшы нашыя імёны, але нас успомняць і замаўчаць на пару секундаў, услухоўваючыся ў зямлю, па якой мы хадзілі, і паспрабаваўшы ўявіць наш страчаны свет”