“Љубовта е зомби, како и тетрисот. Не дека нема да има луѓе кои никогаш нема да им се навратат на извиканите квадрати, дури и на заборавените дигитални рачни часовници, но тоа не значи дека ќе се појават повторно на голема врата. Дел се од минатото во кое сме ги впериле нашите фарови како во преплашен зајак. Луѓето немаат време да се потсетуваат, немаат резерва сила за да го свиткуваат вратот зад себе. Што е полезноста, без сатисфакција, само – жива кал. Мевот пред духот, сè уште се плашиме од гладот кој никогаш не престанува да демне. Изгледа дека единствени нешта за што вреди да се помачиш се парите, тие го заблажуваат и најгорчливото. Ништо се нема изменето, освен што ние мислиме дека нешто се изменило. Што се однесува до љубовта, со неа е уште поедноставно. Отсекогаш била комбинација на салва за наивните и мода за глупавите. Впрочем, како и сè останато. Производ на пазарот за евтина роба. И таа е зајак, само изваден од шапката на маѓосникот во циркус. За дигиталните часовници барем знаеме дека постоеле.”