“چگونه بي‌قرار نباشم
مگر قرار نبود ...
چگونه دست دلم را بگيرم
و در كنار دل‌تنگي‌هايم
قدم بزنم
در اين خيابان
كه پر از چراغ و چشمك ماشين‌هاست
نه آقايان !
مسير من با شما يكي نيست
از سرعت خود نكاهيد .
من آداب دل‌بري نمي‌دانم
كرشمه بلد نيستم
من تنها مادری نگرانم
مادری نگران برای دخترم
مادری نگران برای مادرم
مادری نگران برای تو
كه سرفه می‌كردی
و صدايت
گرفته به گوش می‌رسيد ...”