“ช่างเถอะท่านอา อยู่นานอีกปีสองปี ห้าปีสิบปี หรือยี่สิบปี ชีวิตก็คือชีวิต ยาวสั้นไม่สำคัญเท่ากับว่าอยู่แล้วจะทำอะไร ชีวิตผมถึงจะสั้น ผมก็จะทำให้มีค่า ให้อยู่มีคนรัก จากไปมีคนอาวรณ์ ท่านอาวางใจเถอะ ถึงชีวิตผมจะไม่ยืน แต่หนึ่งวันของผมจะมีค่าเท่ากับหนึ่งปี ทุกวันของผมจะมีค่า ทุกนาทีของผมจะมีความหมาย ผมจะไม่เกิดเปล่าตายเปล่า ไม่ใช้ชีวิตแค่ผ่านไปวันๆ - เฟริน”