“Գլխավորաբար` դուք ձեր առջև մի ստեք: Ով ստում է ինքնիրեն ու ականջ է դնում իր սեփական ստին` հասնում է այնտեղ, որ այլևս չի կարող որևէ ճշմարտություն գտնել ոչ իր մեջ, ոչ էլ շրջապատում, ուստի և անհարգալից է դառնում թե իր անձի, թե ուրիշների նկատմամբ:
Ինքն իրեն ստողը կարող է և ավելի շուտվիրավորվել, քան ուրիշ մարդիկ: Չէ՞ որ երբեմն շատ հաճելի է վիրավորվելը: Այնպես չէ՞: Եվ մարդը գիտե, որ ոչ ոք նրան չի վիրավորել, և որ ինքն է իր համար հնարել վիրավորանքն ու զարդարել ստերով, ինքն է չափազանցրել, որպեսզի պատկերը գեղեցիկ լինի, բռնել է մի բառից և լուն ուղտ է դարձրել...

Զոսիմա”