“از همه مهمتر آنکه حرف رفقایتان را، وقتی از شما می‌خواهند که با آنها صادق و صریح باشید، باور نکنید. آنها فقط امیدوارند که شما در تصور خوبی که از خویش دارند نگهشان دارید و در عین حال این اطمینان اضافی را هم که از قول صراحت شما بیرون کشیده‌اند توشه ی راهشان کنید.”