“Эсгий гэр, нэхий дээл, ан гөрөө хийгээд мал маллах арга ухаан, эмээл, ботгоо голсон ингийг аргадаж хөөслөх аялгуу, айраг, борц, аян нүүдэл бол бидний соёл. Гэвч энэ бүхэн үндэстний дархлаа биш, ердөө л энэ нутагт амь зуух арга, амьдрах хэв маяг. Ийм хувцасгүйгээр мал дагах аргагүй учраас л энэ дээл, бүс бий болсон. Ачаалж нүүхэд амар учраас л гэр сууц бүтээгдсэн. Цус угсаа энд хамаагүй. Үндэстний нэрийн хуудас, бусдаас ялгарах онцлог, үлдэх дархлаа нь гагцхүү хэл. Зөвлөлтийн орон зайд бид орос хэлийг чухалчилж байсан нь ч, өмнөд монголчууд амьдрахын эрхээр хятад хэлэнд илүү нэвтэрч буй нь ч үндэстэн мөхөхийн цондон.”