“– იცოდე, ზედ არ უნდა დავაბიჯოთ, – მითხრა ჯემმა, – ხედავ, ფეხის დადებით დნება.
უკან მივიხედე და ატალახებული ნაკვალევი შევამჩნიე. ჯემმა მითხრა, ცოტასაც თუ დადებს, მოვფხეკთ, შევაქუჩებთ და თოვლის კაცს გავაკეთებთო. მე პირი დავაღე და ენის წვერით მომსხო ფანტელი დავიჭირე. დამწვა!
– ჯემ, ცხელია!
– ცხელი კი არაა, იმდენად ცივია, რომ გწვავს. ოღონდ არ შეჭამო, ტყუილად გააფუჭებ. გაუშვი, დაეცეს.”