“Τα όργανα του σώματος [...] μένουν χωρίς μνήμη, χωρίς ίχνη, όσο επαναλαμβάνουν με παρόμοιο τρόπο τις λειτουργίες τους [....] Τρώω, χωνεύω, κατουράω, χύνω με τον ίδιο τρόπο. Όσο αυτά επαναλαμβάνονται έτσι, με τον ίδιο τρόπο, όλα είναι περίφημα. Το σώμα ειναι υγιές όσο δεν υπάρχει ιστορία για το σώμα. Η ιστορία του σώματος είναι μια καταστροφή. Η ιστορία είναι πάντοτε ιστορία αλλοιώσεων, ατυχημάτων και καταστροφών. Η φθορά και οι απώλειες δημιουργούν πρόβλημα στην επανάληψη, παράγονται ανωμαλίες και κάθε ανωμαλία είναι κιόλας αφήγηση.”