“Όταν η παραβίαση ενός ταμπού δεν έχει σαν συνέπεια την τιμωρία του ένοχου, οι πρωτόγονοι βλέπουν να ξυπνά μέσα τους ομαδικά η απειλή κάποιου κινδύνου και τότε εφαρμόζουν οι ίδιοι την τιμωρία. Ο μηχανισμός αυτής της αλληλεγγύης εξηγείται με το με το φόβο του μεταδοτικού παραδείγματος, της παρακίνησης στη μίμιση και της μολυσματικής φύσης του ταμπού. Όταν κάποιος κατόρθωσε να ικανοποιήσει έναν απωθημένο ποθο, τα άλλα μέλη της ομάδας νιώθουν τον πειρασμό να κάνουν το ίδιο και για να τον καταστειλουν τιμωρούν αυτόν που έχει νοιώσει αυτήν την ικανοποίηση και τον φθονούν. Κι έτσι, με το πρόσχημα της εξιλέωσης, έχουν την ευκαιρία να διαπράξουν κι αυτοί την ίδια ανόσια πράξη. Αυτή η βασική αρχή του ανθρώπινου ποινικού συστήματος, απορρέει από τους απωθημένους πόθους κι απ'την εκδίκηση στ' όνομα μιας κοινωνίας που έχει προσβληθεί.”