“این همه حسود بودم و نمی دانستم
به نسیمی که از کنارت
موذیانه می گذرد
به چشمهای آشنا و پر آزار ،
که بی حیا نگاهت می کند
به آفتابی که فقط تلاش گرم کردن تو را دارد ،
حسادت میکنم ...
من آنقدر عاشقم
که به طبیعت بدبینم
طبیعت پر از نفس های آدمی است ،
که مرا وادار میکند حسادت کنم
به تنهایی ام
به جهان
به خاطره ای دور از تو ...”