“کسی که زنده ماندن را (در قالب تکرار یک حیات بی روح )ترک کند، از زاویه بشری نگاهش به زاویه خدایی برود، خودش را در همه مخلوقات ببیند، به بودن احترام بگذارد، مادیات و دنیا پیش چشمش رنگ ببازد؛ کسی است که می تواند به خونریزی و به زشتی‌های این دنیا پایان دهد.”