“اصلاً هم جوان خوش‌قیافه ندیده بودم و هیچ‌وقت در عمرم با جوان خوش‌قیافه‌ای حرف نزده بودم. قدر و احترامی که برای زیبایی، آراستگی، جوانمردی و جذابیت قائل بودم صرفاً جنبه ذهنی داشت. اما اگر چنین خصوصیت‌هایی را در هیئت مردانه‌ای می‌دیدم خودبه‌خود می‌فهمیدم که با هیچ خصوصیتی در من سنخیت ندارند و نمی‌توانند هم داشته باشند، و بلافاصله رویم را برمی‌گرداندم، همان‌طور که از آتش و آذرخش رویم را برمی‌گرداندم، یا هر چیز دیگری که تابناک می‌بود و چشم را می‌زد.”