“بلحاظ وجوهی از انحطاط که در خود بنده هم موجود است، به بعضی از داستانهای "بهرام صادقی" علاقه دارم! البته روی «ملکوتـ»ـش سکوت می‌کنم […] به‌نظر من "بهرام صادقی" یکی از آن کسانی است که یک نگاه خاص دارد […] و با اینکه کمتر کسی از "بهرام صادقی" یاد می‌کند و این بخاطر سلطۀ همان جنبه‌هایی است که دوستمان "سجّادی" گفت، یعنی جنبه‌های ژورنالیستی که در ادبیات پیدا شد و رشد کرد. درنتیجه از هنر کسانی که بنحوی همخوانی با این ادبیات ژورنالیستی ندارند و ازطرفی ظاهراً مترقّی هم نیستند –خود "صادقی" هم معتقد نیست که هنرش مترقّی است– یاد نمی‌شود و به‌اصطلاح هنرشان مورد توجّه عموم نیست. درحالیکه من معتقدم "بهرام صادقی" یکی از بهترین قصّۀکوتاه‌نویس‌های ایران است.”