“И беше толку природно да ја преминам улицата, да ги искачам скалилата од мостот, да влезам во неговата слаба половина и да и се приближам на Мага, којашто се насмевнуваше без изненадување, убедена како и јас дека една случајна средба беше најмалку случајното во нашите животи и дека луѓето што договараат точни средби се истите оние на коишто им е потребна хартија со линии за да се допишуваат или коишто ја стискаат од долу тубата паста за заби.”