“آدمیزاد دو احساس متمایز دارد. هرکسی با شوربختی دیگری همدردی می‌کند. اما همین‌که آن دیگری توانست خود را از شوربختی برهاند، آدمیزاد نه فقط خود را مجاز می‌داند که رودررو به او بخندد، بلکه حسادت هم می‌کند و در مواردی حتی دلش می‌خواهد هر طور شده او را به شوربختی گذشته‌اش بازگرداند”