“لمـا كـل كـلمه و هي طـالعـه تِشـد دمـعه .. يبقى ايـه ؟
لما يبقى الوش ضاحك و الضلوع من جوا والعه .. يبقى ايـه ؟
لما يحـكـولي و انـا اسمـع
و إن قالولي ازي قلبك : اتكـسف اقول مِـدمَّـع
ابتـسم و اقول مـفيـش .. يبقى ايـه ؟
و امـا اشوف الحزن جـايلي \ استخبى في ضِـل ضِحكة
واقول يا حِـلوة لسـه سامعه تقولي سامعه .. ده يبقى ايـه ؟

هـا .. ده يبقى ايـه ؟!!”