“به مذهب آنان هر که را سر جانبازی می‌بود به خرابات می‌خواندند پنهان از غیر. بزرگ مجلس به سرانگشت خون‌چکان خطی بر پیشانی او میکشید که همخون مایی. و آنگاه رازی چند با او می‌گفتند که مدار فلک بر چیست و حکم‌گزاری بر خواب که را سزاست. پس چون به‌در می‌خواست شدن، سپیدجامه‌ای، رو به دستار پوشانده، هر دو گونه‌اش به گل می‌اندود که اگر راه خرابات بر کس بنمایی خاکی”