Many Chaberek > Many's Quotes

“Another mound of boulders reared up before her. She scrabbled along the base of the mound, slipping and sliding, barely catching herself from tumbling down the slope. She caught sight of the person coming after her. It was a man, brown hair in a halo around his white face. He glared up at her, lips drawn back over stained teeth in a snarl, long, bare arms eating the ground in leaps against her ineffectual progress.”
― Miriam Verbeek, The Forest: A thrilling international crime novel

“There was no going back now. Rubber and metal could only take so much. The car could shatter and send its passengers into an elemental distillation of rock, flesh, blood, and ash. Alchemy, thought Mary, grimly. Too much bloody alchemy.”
― Susan Rowland, The Alchemy Fire Murder

“This world would be a pleasant place if people didn’t inhabit it.”
― K. Ritz, Sheever's Journal, Diary of a Poison Master

“The minute the door was opened, she wished she had made some excuse not to see them.  Victor was sitting by the bed, and the tender expression on his face as he looked down at his wife and latest child, made something violent and jealous jump in Penelope's heart.  She could have murdered Ethan for shutting the door loudly behind them, interrupting their intimacy.”
― Barbara Sontheimer, Victor's Blessing

“As Aristocleia raised her cup to toast Xanthippus, her gown slipped from her shoulders, exquisite as Aphrodite’s, and flowed like the water that slid over her naked breasts when she allowed him to watch her bathe. It was wonderful to possess a gem of a woman. It made a man feel beautiful and godlike himself, briefly.”
― Yvonne Korshak, Pericles and Aspasia: A Story of Ancient Greece

“Do flyers become archers when you give them a bow? No. They need arrows, too.”
― Andri E. Elia, Borealis: A Worldmaker of Yand Novel

“Love is described like GOD.”
― Sara Pascoe

“It was the fundamental bifurcation of the masses of human meat into two starkly opposite classes: the haves and the have-nots. The have-nots had barely anything. The haves had it all. The haves had everything except concern and compassion for the have-nots, who they regarded as little more than cockroaches.”
― John Rachel, Love Connection: Romance in the Land of the Rising Sun

“Apparently, covered mirrors protect one from seeing the morbid grief on one's own face. Or glimpsing a loved one's ghost over one's shoulder.”
― Rebecca Rosenberg, Madame Pommery, Creator of Brut Champagne

“When I was a child, when I was an adolescent, books saved me from despair: that convinced me that culture was the highest of values[...].”
― Simone de Beauvoir, The Woman Destroyed

“the fate of an empire in many respects the most interesting in the world.”
― Alexander Hamilton, The Federalist Papers

“Destroy my desires, eradicate my ideals, show me something better, and I will follow you.”
― Fyodor Dostoevsky

“I always thought old age would be a writer’s best chance. Whenever I read the late work of Goethe or W. B. Yeats I had the impertinence to identify with it. Now, my memory’s gone, all the old fluency’s disappeared. I don’t write a single sentence without saying to myself, ‘It’s a lie!’ So I know I was right. It’s the best chance I’ve ever had.”
― Samuel Beckett

“She knew that she had wandered into the land of truth, where the body goes while the soul is elsewhere.”
― Marion Zimmer Bradley, The Mists of Avalon

“_ სამეფო არმიაში მსახურობდი, შვილო? ჩემი ბრაიანიც მანდ იყო, სამეფო არმიაში, ბრაიან ლედლოუ.
_ ემმმ, ისა… არა, ქალბატონო, ფლოტში ვიყავი, _ მხრებს იჩეჩავს ჯონი.
_ ბრაიენი აღარ დამიბრუნდა, ღმერთმა აცხონოს მისი სული. ოცდაერთი წლის იყო, ჩემი საწყალი ბიჭი. ისეთი კარგი ყმაწვილი იყო, _ ქალს თვალები ცრემლებით ევსება. ხმა მთლად ჩაუწყდა და საწყალობელი გაუხდა საკუთარი უსუსური დარდის გამო. _ იცი, შვილო, ეგ საზიზღარი ტეტჩერი სიცოცხლის ბოლომდე მეძულება. ერთი დღეც არ გავა, ეგ რო არ დავწყევლო.
მერე საფულეს იღებს, ოცგირვანქიან კუპიურას პოულობს და ჯონის ხელში უტენის:
_ აიღე, შვილო, ამის მეტი არაფერი მაქვს, მაგრამ მინდა, რო შენ გქონდეს. _ მერე ქვითინი უვარდება და მიდის, ფეხზე ძლივს დგას; ისეთი გრძნობაა, თითქოს დანით დაჭრეს.
_ ღმერთმა დაგლოცოთ, ქალბატონო! _ მიჰკივის ჯონი მიმავალს. _ ღმერთმა დალოცოს შოტლანდიელი ჯარისკაცები! _ მერე ტაშსაც შემოჰკრავს, სიხარულით აღარაა, რომ მალე ციკლოზინს იყიდის და იმ მეტადონთან ერთად გადაუშვებს, რომელიც უკვე აქვს. ფსიქომეტადონური კოკტეილი: მისი ნეტარებისაკენ მიმავალი ბილეთი, მისი პატარა სამოთხისაკენ, რომელსაც გაუცნობიერებლები დასცინიან და ვერ აფასებენ; ეგენი ვერასოდეს ჩასწვდებიან ამ ნეტარების არსს... ელბოს მთელი ბღუჯა ციკლოზინი აქვს, კიბოს გამო გამოუწერეს. დღეს საღამოს აუცილებლად მოინახულებს იმ თავის ავადმყოფ მეგობარს. ელბოს მაგისი კალიკები სჭირდება, ჯონის კიდე _ მისი ფსიქოტროპულები. ინტერესთა იდეალური თანხვედრაა. დიახაც! ღმერთმა წყალობა არ მოუშალოს შოტლანდიელ ჯარისკაცებს და ბრიტანულ ჯანდაცვას!”
― Irvine Welsh, Trainspotting