Burcu > Burcu's Quotes

“Believe nothing you hear, and only one half that you see.”
― Edgar Allan Poe

“Sevgili Bilge, bana bir mektup yazmış olsaydın, ben de sana cevap vermiş olsaydım. Ya da son buluşmamızda büyük bir fırtına kopmuş olsaydı aramızda ve birçok söz yarım kalsaydı, birçok mesele çözüme bağlanamadan büyük bir öfke ve şiddet içinde ayrılmış olsaydık da yazmak, anlatmak, birbirini seven iki insan olarak konuşmak kaçınılmaz olsaydı. Sana, durup dururken yazmak zorunda kalmasaydım. Bütün meselelerden kaçtığım gibi uzaklaşmasaydım senden de.

İnsanları, eski karıma yapmış olduğum gibi, büyük bir boşluk içinde
bırakmasaydım. Kendimden de kaçıyorum gibi beylik bir ifadenin içine
düşmeseydim. Bu mektubu çok karışık hisler içinde yazıyorum gibi basmakalıp sözlere başvurmak zorunda kalmasaydım. Ne olurdu, bazı sözleri hiç söylememiş olsaydım; ya da bazı sözleri hiç söylememek için kesin kararlar almamış olsaydım. Sana diyebilseydim ki, durum çok ciddi Bilge, aklını başına topla.

Ben iyi değilim Bilge, seni son gördüğüm günden beri gözüme uyku girmiyor diyebilseydim. Gerçekten de o günden beri gözüme uyku girmeseydi. Hiç olmazsa arkamda kalan bütün köprüleri yıktım ve şimdi de geri dönmek istiyorum, ya da dönüyorum cinsinden bir yenilgiye sığınabilseydim. Kendime, söyleyecek söz bırakmadım. Kuvvetimi büyütmüşüm gözümde. Aslında bakılırsa, bu sözleri kullanmayı ya da böyle bir mektup yazmayı bile, ne sen ne aşk ne de hiçbir şey olmadığı günlerde kendime yasaklamıştım. Sen, aşk ve her şeyin olduğu günlerde böyle kararlar alınamazdı. Yaşamış birinin ölü yargılarıydı bu
kararlar. Şimdi her satırı, “bu satırı da neden yazdım?” diyerek öfkeyle bir öncekine ekliyorum. Aziz varlığımı son dakikasına kadar aynı görüşle ayakta tutmak gibi bir görevim olduğunu hissediyorum. Çünkü başka türlü bir davranışım, benimle küçük de olsa bir ilişki kurmuş, benimle az da olsa ilgilenmiş insanlarca yadırganacaktır. Oysa, sevgili Bilge, aziz varlığımı artık ara sıra kaybettiğim oluyor. Fakat yaralı aklım, henüz gidecek bir ülke bulamadığı için bana dönüyor şimdilik. Biliyorum ki, bu akıl beni bütünüyle terk edinceye kadar gidip gelen aziz varlık masalına kimse inanmayacaktır.

Bazı insanlar bazı şeyleri hayatlarıyla değil, ölümleriyle ortaya koymak
durumundadır. Bu bir çeşit alın yazısıdır. Bu alın yazısı da başkaları
tarafından okunamazsa hem ölünür ve hem de dünya bu ölümün anlamını bilmez; bu da bir alın yazısıdır ve en acıklı olanıdır. Bir alın yazısı da ölümün anlamını bilerek, ona bu anlamı vermesini beceremeden ölmektir ki, bazı müelliflere göre bu durum daha acıklıdır. Ben ölmek istemiyorum. Yaşamak ve herkesin burnundan getirmek istiyorum.

Bu nedenle, sevgili Bilge, mutlak bir yalnızlığa mahkum edildim. (İnsanların kendilerini korumak için sonsuz düzenleri var. Durup dururken insanlara saldırdım ve onların korunma içgüdülerini geliştirdim.) Hiç kimseyi görmüyorum. Albay da artık benden çekiniyor. Ona bağırıyorum. (Bütün bunları yazarken hissediyorum ki, bu satırları okuyunca bana biraz acıyacaksın. Fakat bunlar yazı, sevgili Bilge; kötülüğüm, kelimelerin arasında kayboluyor.)

Geçen sabah erkenden albayıma gittim. Bugün sabahtan akşama kadar
radyo dinleyeceğiz, dedim. Bir süre sonra sıkıldı. (İnsandır elbette
sıkılacak. Benim gibi bir canavar değil ki.) Bunun üzerine onu zayıf
bulduğumu, benimle birlikte bulunmaya hakkı olmadığını yüzüne bağırdım. (Ben yalnız kalmalıyım. Başka çarem yok.)
...”
― Oğuz Atay, Tehlikeli Oyunlar

“To be, or not to be: that is the question:
Whether 'tis nobler in the mind to suffer
The slings and arrows of outrageous fortune,
Or to take arms against a sea of troubles,
And by opposing end them? To die: to sleep;
No more; and by a sleep to say we end
The heart-ache and the thousand natural shocks
That flesh is heir to, 'tis a consummation
Devoutly to be wish'd. To die, to sleep;
To sleep: perchance to dream: ay, there's the rub;
For in that sleep of death what dreams may come
When we have shuffled off this mortal coil,
Must give us pause: there's the respect
That makes calamity of so long life;
For who would bear the whips and scorns of time,
The oppressor's wrong, the proud man's contumely,
The pangs of despised love, the law's delay,
The insolence of office and the spurns
That patient merit of the unworthy takes,
When he himself might his quietus make
With a bare bodkin? who would fardels bear,
To grunt and sweat under a weary life,
But that the dread of something after death,
The undiscover'd country from whose bourn
No traveller returns, puzzles the will
And makes us rather bear those ills we have
Than fly to others that we know not of?
Thus conscience does make cowards of us all;
And thus the native hue of resolution
Is sicklied o'er with the pale cast of thought,
And enterprises of great pith and moment
With this regard their currents turn awry,
And lose the name of action.--Soft you now!
The fair Ophelia! Nymph, in thy orisons
Be all my sins remember'd!”
― William Shakespeare, Hamlet

“I could recognize him by touch alone, by smell; I would know him blind, by the way his breaths came and his feet struck the earth. I would know him in death, at the end of the world.”
― Madeline Miller, The Song of Achilles

“Love all, trust a few,
Do wrong to none: be able for thine enemy
Rather in power than use; and keep thy friend
Under thy own life's key: be check'd for silence,
But never tax'd for speech.”
― William Shakespeare, All's Well That Ends Well

“So what are you gonna say at my funeral, now that you've killed me? Here lies the body of the love of my life, whose heart I broke without a gun to my head. Here lies the mother of my children, both living and dead. Rest in peace, my true love, who I took for granted. Most bomb p*ssy who, because of me, sleep evaded. Her god listening. Her heaven will be a love without betrayal. Ashes to ashes, dust to side chicks.”
― Beyonce

“Good night, good night! parting is such sweet sorrow,
That I shall say good night till it be morrow.”
― William Shakespeare, Romeo and Juliet

“We rip out so much of ourselves to be cured of things faster than we should that we go bankrupt by the age of thirty and have less to offer each time we start with someone new. But to feel nothing so as not to feel anything - what a waste!”
― Andre Aciman, Call Me by Your Name

“I'm like you,' he said. 'I remember everything.'

I stopped for a second. If you remember everything, I wanted to say, and if you are really like me, then before you leave tomorrow, or when you’re just ready to shut the door of the taxi and have already said goodbye to everyone else and there’s not a thing left to say in this life, then, just this once, turn to me, even in jest, or as an afterthought, which would have meant everything to me when we were together, and, as you did back then, look me in the face, hold my gaze, and call me by your name”
― André Aciman, Call Me by Your Name

“Time makes us sentimental. Perhaps, in the end, it is because of time that we suffer.”
― André Aciman, Call Me by Your Name

“Twenty years was yesterday, and yesterday was just earlier this morning, and morning seemed light-years away.”
― André Aciman, Call Me by Your Name

“Perhaps we were friends first and lovers second. But then perhaps this is what lovers are.”
― André Aciman, Call Me by Your Name

“Everyone goes through a period of Traviamento - when we take, say, a different turn in life, the other via. Dante himself did. Some recover, some pretend to recover, some never come back, some chicken out before even starting, and some, for fear of taking any turns, find themselves leading the wrong life all life long.”
― André Aciman, Call Me by Your Name

“Do you love me enough that I may be weak with you? Everyone loves strength, but Do you love me for my weakness? That is the real test. Do you love me stripped of everything that might be lost, for only the things I will have for ever?”
― Alain de Botton, On Love

“Maybe life should be about more than just surviving.”
― Clarke Griffin

“It's the things we love most, that destroy us.”
― Suzanne Collins, The Hunger Games Trilogy Boxset

“- Oscar Wilde said that we always destroy the thing we love the most. And it is true. The simple possibility of achieving that which we desire causes the soul of the common man to be filled with guilt. He looks around, and sees many others who have not succeeded, and so he thinks he does not deserve it. He forgets everything he overcame, all he suffered, everything he had to renounce in order to come this far. I know many people who, when they are within reach of their Personal Legend, make a series of silly mistakes and do not attain their objective - when it was just one step away.”
― Paulo Coelho, Warrior of the Light

“When sorrows come, they come not single spies. But in battalions!”
― William Shakespeare, Hamlet

“Sir, in my heart there was a kind of fighting
That would not let me sleep.”
― Shakespeare, Hamlet

“Conscience doth make cowards of us all.”
― William Shakespeare, Hamlet

“God hath given you one face, and you make yourself another.”
― Shakespeare, Hamlet

“Above all, don't lie to yourself. The man who lies to himself and listens to his own lie comes to a point that he cannot distinguish the truth within him, or around him, and so loses all respect for himself and for others. And having no respect he ceases to love.”
― Fyodor Dostoevsky, The Brothers Karamazov

“Pain and suffering are always inevitable for a large intelligence and a deep heart. The really great men must, I think, have great sadness on earth.”
― Fyodor Dostoevsky, Crime and Punishment

“It takes something more than intelligence to act intelligently.”
― Fyodor Dostoyevsky, Crime and Punishment

“The mystery of human existence lies not in just staying alive, but in finding something to live for.”
― Fyodor Dostoyevsky, The Brothers Karamazov

“But how could you live and have no story to tell?”
― Fyodor Dostoevsky, White Nights

“To love someone means to see them as God intended them.”
― Fyodor Dostoyevsky

“Nothing in this world is harder than speaking the truth, nothing easier than flattery.”
― Fyodor Dostoevsky

“I can see the sun, but even if I cannot see the sun, I know that it exists. And to know that the sun is there - that is living.”
― Fyodor Dostoevsky, The Brothers Karamazov

“Man is a mystery. It needs to be unravelled, and if you spend your whole life unravelling it, don't say that you've wasted time. I am studying that mystery because I want to be a human being.”
― Fyodor Dostoevsky