“یک روز، سرانجام، به جبهه باز خواهم گشت، هرچند شایسته ی آن نباشم و شبه روشنفکری رنجیده و زخم خورده باشم.
آنجا، سرم را روی زانوی رزمنده ی جوانی خواهم گذاشت، و خواهم پرسید: مگر این آقایتان حسین با شما چه کرده است که اینسان...”
―
نادر ابراهیمی,
با سرودخوان جنگ در خطهی نام و ننگ