Takisx > Takisx's Quotes

“These woods are lovely, dark and deep,
But I have promises to keep,
And miles to go before I sleep,
And miles to go before I sleep.”
― Robert Frost, Stopping by Woods on a Snowy Evening

“Όταν θυμώνουμε με τους άλλους, θυμώνουμε με μια πλευρά του εαυτού μας. Με αυτό που δεν θέλουμε να είμαστε. (Γιάντες)”
― Αμάντα Μιχαλοπούλου

“Μόνος σου ζεις όταν ακουμπάς την πλαστική σακούλα του μανάβη πάνω στο τραπέζι και ακούς το τρίξιμο. Όταν κυκλοφοράς με μια βρώμικη μπλούζα και φυσάς την μύτη σου χωρίς χαρτομάντηλο. Όταν ρωτάς κι απαντάς στην ερώτηση τί ώρα είναι. ("Γιάντες")”
― Αμάντα Μιχαλοπούλου

“I am so clever that sometimes I don't understand a single word of what I am saying.”
― Oscar Wilde, The Happy Prince and Other Stories

“Ό,τι κολακεύει την ψυχή σέρνει πίσω του ψίθυρους και περίπλοκα παραμύθια.”
― Κωστής Παπαγιώργης, Σύνδρομο αγοραφοβίας

“...κάθε στιγμή προσφέρεται ως δυσανάγνωστο χειρόγραφο μιας άγνωστης γλώσσας, όπου ο λαθραναγνώστης πλάνης διαβάζει συλλαβιστά κάτι από τη μοίρα του. Κι όσο πιο μεθυσμένος, τόσο πιο διαυγής.”
― Κωστής Παπαγιώργης, Περί μέθης

“Αν δε στοιχειώσεις άνθρωπο, βιβλίο δε στεριώνει”
― Ζυράννα Ζατέλη

“Αν ήμουν σίγουρη ότι θα μπορώ να γράφω και μετά θάνατον, θα πέθαινα κάθε χρόνο ή τουλάχιστον χρόνο παρά χρόνο.”
― Ζυράννα Ζατέλη

“Πάει κιόλας πολύς καιρός που περιμένω την ώρα και την στιγμή να γράψω για κάποια δάκρυα της παιδικής μου ζωής, που, ενώ κανείς δεν μου τα δίδαξε, μου δίδαξαν εκείνα κάτι.”
― Ζυράννα Ζατέλη, Στην ερημιά με χάρι

“Χρειάστηκε να ξεγραφτώ, για να μπορέσω και να συμμορφωθώ και να αγαπήσω και να αγγίξω και να ανταποδώσω και τα πάντα.”
― Μαλβίνα Κάραλη, Σαββατογεννημένη

“Υπάρχει μόνο ένα νησί για τον καθένα, πρέπει να το βρει, να μείνει εκεί.”
― Χρήστος Βακαλόπουλος, Η γραμμή του ορίζοντος

“Κι ύστερα, πώς μπορώ να με ιστορήσω;”
― Fernando Pessoa

“Αδυνάτισε πολύ η γραμματική στις μέρες μου
κι ο νους γέμισε από τη λογική των θυμάτων
το πνευματικό πεπρωμένο
δεν είναι το γραμματικό πεπρωμένο
ζήτησα πιο μικρό πιο αυστηρό εγώ
ένα βόλο από το σάρωμα των στερεών
κι άφησα το τιμόνι της ζωής στον συγγραφέα της–
μικρή κίτρινη κεφαλή (μιλώ στο χαμομήλι)
μικρή κίτρινη κεφαλή στη μικρή εικονογραφία
στο επεισόδιο με την πόρνη
το αρνί ανακάτωνε την άμμο–
(πάνω σε κομμάτι κόπτικου ρούχου
πάω σ' ένα κουρέλι εραλδικής
έκανε νόημα στον ερμηνευτή
πώς θα την ξαναπλάσει)
ήρωας είναι αυτός που συντρίβει τα είδωλα
είδωλο του καθενός είν' το εγώ του
αλλά ήρωας είναι όποιος συντρίβει τα είδωλα
ζήτησα αυστηρό ρυθμό
σα να χάλασε η γραμματική
σα ν' αδυνάτισε
ζήτησα αυστηρό ρυθμό και ποταμό και παγωμένο Δέλτα
κι άφησα το τιμόνι της ζωής στον συγγραφέα του
ζήταγα ολοένα πιο μικρό εγώ
βγήκα σε ρέματα θυμωμένα
συνάντησα κι ένα αντιποιητικό όνομα
(φτιαγμένο από ποιητή):
"οντολογική δουλεία"–στο μεγάλο ρέμα
(εδώ δεν έχει πια πού να σταθώ–
πώς το όνομα αυτό είναι πατρίδα–η μόνη)
το αρνί ανακάτωνε την άμμο στο μεγάλο ρέμα;
ο βραδύγλωσσος–
το ρέμα του βραδύγλωσσου–
σαν να χάλασε η γραμματική–
ταξίδεψα με τη λογική των θυμάτων στο ρέμα που δεν είχε γλώσσα
(αλλά αυτό θα προφήτευε)–
και τα δυο είπα–
συμβαίνουν και τα δυο
και είναι μακριά η μυητική αλυσίδα
και δεν υπάρχει αλυσσοδεμένη αγάπη
έτσι είπα–στο βραδύγλωσσο ρέμα στο τραυλό–
κι έχασα απ' τα μάτια μου και τον στερνό μάρτυρα της αξίας μου
κιτρινοφύλλιασα
κι έμεινα μόνος μου χωρίς εγώ στην αντίβιγλα–
το 'θελα.”
― Νίκος Παναγιωτόπουλος, Σύσσημον ή Τα κεφάλαια

“Τι γίνεται ένα έθνος δυο ανθρώπων όταν πεθαίνει ο ένας τους;”
― Μαρία Ξυλούρη, Η νυχτερινή βάρδια του καλλιγράφου

“Είμαστε σαν το γρασίδι των δημόσιων κήπων
Κάθε τόσο μας κουρεύουν σύρριζα τη σκέψη
Χάριν συμμετρίας.”
― Αργύρης Χιόνης

“Χτυπάει ένα ρολόι απόηχος του Κάφκα.”
― Θάνος Σταθόπουλος, La Folie

“Εν τέλει,καθένας έχει τον κύκλο του, αντί να σπάει τον κύκλο του.”
― Θάνος Σταθόπουλος, La Folie

“Καμιά φορά, τη νύχτα, ανάβω ένα φως για να μη βλέπω.”
― Antonio Porchia

“Am I in love? --yes, since I am waiting. The other one never waits. Sometimes I want to play the part of the one who doesn't wait; I try to busy myself elsewhere, to arrive late; but I always lose at this game. Whatever I do, I find myself there, with nothing to do, punctual, even ahead of time. The lover's fatal identity is precisely this: I am the one who waits.”
― Roland Barthes, A Lover's Discourse: Fragments

“Δεν μπορεί να συναντηθεί κανείς με τον καθρέφτη που τον περιέχει.”
― Θανάσης Τριαρίδης

“Είναι ωραίο να κλαις. Σου 'ρχεται πιο φτηνά από το να αυτοκτονείς.”
― Λένος Χρηστίδης

“Ξεκινάς ν' αλλάξεις τον κόσμο, και καταλήγεις ν' αλλάζεις κανάλια.”
― Λένος Χρηστίδης

“I am dirty, Milena, endlessly dirty, that is why I make such a fuss about cleanliness. None sing as purely as those in deepest hell; it is their singing we take for the singing of angels.”
― Franz Kafka, Letters to Milena

“Όσο για το γράψιμο, περισσότερο αξίζει ένα ζωντανό σκυλί.”
― Clarice Lispector, The Hour of the Star

“I am an emotional plagiarist, stealing other people's pain, subsuming it into my own until I can't remember whose it is any more.”
― Sarah Kane

“Ήμουν στο σπίτι μου κι ήθελα να 'μαι στους δρόμους, ήμουν στους δρόμους και ήθελα ένα σπίτι, έμπαινα σ' ένα καφενείο κι ήθελα να 'μαι σε μια καντίνα, έφερνα ένα ποτήρι μπίρα στα χείλη μου κι ήθελα έναν καφέ, ήθελα μια γυναίκα κι έβλεπα μια πόλη.”
― Θάνος Σταθόπουλος

“Ω, οι μικροί πετεινοί δεν αγαπούν τον ορνιθώνα, του αρέσει μόνος του, κάνει καντάδες στο φεγγάρι.”
― Ζυράννα Ζατέλη, Το πάθος χιλιάδες φορές

“Κατ’ αρχήν ο άντρας καπνίζει και πίνει. Το έλεγε η γιαγιά μου, ήταν αλάνθαστη η γριά. Ύστερα δεν τον πιάνουν κότσο εκεί που πιάνουν εσένα. Σου λέει: "Άσε θα πάω εγώ να τους μιλήσω". Ακόμα και αν είναι ενάμιση μέτρο άντρας, πρέπει να σου δημιουργεί τη βεβαιότητα πως μπορεί και να τους δείρει στην εφορία.”
― Μαλβίνα Κάραλη, Σαββατογεννημένη

“Μετά από μια ορισμένη ηλικία, όλοι είμαστε υπεύθυνοι για τα μούτρα μας.”
― Albert Camus

“Επιμένω σ' έναν άλλο κόσμο.
Τον έχω τόσο ονειρευτεί,
τόσο πολύ έχω σεργιανήσει μέσα του

που πια
είναι αδύνατο να μην υπάρχει.”
― Χρίστος Λάσκαρης, Απόγευμα προς βράδυ