Homa > Homa's Quotes

“چرا گرفته دلت
مثل آنکه تنهایی
چقدر هم تنها
خیال می کنم
دچار آن رگ پنهان رنگ ها هستی
دچار یعنی عاشق”
― سهراب سپهری / Sohrab Sepehri, مسافر - هشت کتاب

“آدم هاي خوشگل يا آدمهايي که خيال مي کنند خيلي زرنگند هميشه از آدم تقاضاي لطف بزرگي دارند. آنها چون براي خودشان مي ميرند خيال مي کنند ديگران هم برايشان مي
ميرند. خيلي بامزه است”
― J.D.Salinger

“خود بودن، ماجراجویانه است. مانند دیگران بودن، نسخه ی تقلیدی بودن، تبدیل شدن به یک عدد در میان جمعیت، بسیار آسان تر و امن تر است.”
― Søren Kierkegaard, The Sickness Unto Death: A Christian Psychological Exposition for Upbuilding and Awakening

“Be not afraid of greatness. Some are born great, some achieve greatness, and others have greatness thrust upon them.”
― William Shakespeare, Twelfth Night

“I am not interested in being original. I am interested in being true.”
― Agostinho da Silva

“هیچکس از ته دل نمی‌خواهد که بدی کند”
― Romain Gary, زندگی در پیش رو

“در خیالِ ما به جز ذکر خط و خال تو نیست”
― احمد عزیزی, قوس غزل

“سه ساله بودم که برای اولین بار رُزاخانم را دیدم. قبل از این سن آدم چیزی یادش نمی‌آید و در جهلِ مطلق دست و پا می‌زند”
― Romain Gary, زندگی در پیش رو

“تف به هرچی هروئینی است. بچه‌هایی که هروئین می‌زنند به خوشبختی همیشگی عادت می‌کنند. کارشان تمام است. چون خوشبختی وقتی حس می‌شود که کم بودنش را حس کنیم. آن‌هایی که از این چیزها به خودشان تزریق می‌کنند، حتما در جستجوی خوشبختی هستند و فقط احمق‌ترین احمق‌ها برای پیدا کردن آن، چنین راهی را انتخاب می‌کنند. من هرگز گرتی نشدم. چند بار با دوستانم ماری‌جوانا کشیدم. آن هم برای اینکه باهاشان همراهی کرده باشم و به هر حال، ده سالگی سنی است که آدم خیلی چیزها را از بزرگترها یاد می‌گیرد. اما من میل چندانی به خوشحالی نداشتم. زندگی را ترجیح می‌دادم.”
― Romain Gary, زندگی در پیش رو

“اندیشیدن، سرآغاز تحلیل رفتن است”
― آلبر کامو/Albert Camus

“هــر طــرف، آیــاتــی از خــوشحــالــی ست!
زیــن میــان جــای تــو،
تنهــا،
خــالــی ســت . . .”
― سیمین بهبهانی

“طفلی به نام شادی، دیریست گم شده ست/ با چشم های روشن براق/ با گیسویی بلند به بالای آرزو/ هر کس ازو نشانی دارد ما را کند خبر/ این هم نشان ما :/ یک سو خلیج فارس / سوی دگر خزر”
― محمد رضا شفیعی کدکنی

“...مــا بــمـــانــدیم و خـــیـــــالِ تــو به یــک جــــــای مــقــیــــــم”
― Saadi

“این روزها که می گذرد
شادم
زیرا
یک سطر در میان
آزادم
و می توانم
هر طور و هر کجا که دلم خواست
جولان دهم
_ در میان این دو خط”
― قیصر امین پور

“این اوج مصیبت انسان عصر ماست؛ له کردن آن‌هایی که نمی فهمیم شان، فهم خود را اوج فهم جهان دانستن.”
― نادر ابراهیمی, فردا شکل امروز نیست

“این روز ها که می گذرد شادم
این روزها که می گذرد
شادم که می گذرد این روزها
شادم که می گذرد...”
― قیصر امین‌پور, عشق هم شاید

“برای زنده ماندن دو خورشید لازم است؛ یکی در قلب، دیگری در آسمان.”
― نادر ابراهیمی, فردا شکل امروز نیست

“فکر می‏کنم این گناه‏کارانند که راحت می‏خوابند، چون چیزی حالیشان نیست و برعکس، بی‏گناهان نمی‏توانند حتی یک لحظه چشم روی هم بگذارند، چون نگران همه چیز هستند”
― Romain Gary, زندگی در پیش رو

“دختران شهر
به روستا فکر می کنند
دختران روستا
در آرزوی شهر می میرند
مردان کوچک
به آسایش مردان بزرگ فکر می کنند
مردان بزرگ
در آرزوی آرامش مردان کوچک
می میرند
کدام پل
در کجای جهان
شکسته است
که هیچکس به خانه اش نمی رسد”
― گروس عبدالملکیان

“به‌راه بادیه رفتن به از نشستن باطل
که گر مراد نیابم به‌قدر وُسع بکوشم”
― سعدی شیرازی

“روزی پروانه از حضرت مولانا درخواست نمود که او را پند دهد. مولانا لحظاتی جند سر به زیر انداخت و در فکر فرو رفت. سپس سر برداشت و گفت: ای امیر پروانه شنیده‌ام که قرآن آموخته‌ای. گفت بلی. شنیده‌ام که احادیث نبوی جامع الاصول را تزد شیخ صدرالدین خوانده‌ای. گفت بلی. سپس فرمود در جایی که سخن خدا و رسولش را خوانده‌ای و در تو اثر نگداشته، سخن من چه تاثیری خواهد داشت؟”
― کریم زمانی

“Sometimes when I look at you, I feel I'm gazing at a distant star.
It's dazzling, but the light is from tens of thousands of years ago.
Maybe the star doesn't even exist any more. Yet sometimes that light seems more real to me than anything.”
― Haruki Murakami, South of the Border, West of the Sun

“نشسته‌ام به در نگاه می‌کنم
دریچه آه می‌کشد
تو از کدام راه می‌رسی
جوانی مرا چه دلپذیر داشتی
مرا در این امید پیر کرده‌ای

نیامدی و دیر شد...”
― هوشنگ ابتهاج

“ناتانائیل! ای کاش عظمت در نگاه تو باشد نه در آنچه بدان می نگری...”
― André Gide, مایده‌های زمینی