“هەر تاکێک پاشەکشە دەکاتەوە بۆ هەناوی خۆی، بە شێوازێک هەڵسووکەوت دەکات کە بە چارەنووسی هەمووان بێگانەیە. لای ئەو هەموو مڕۆڤ دەبنە هاوڕێکانی و مناڵەکانی. لە نێوان هاو وڵاتانی بە چەشنێک هات و چوو دەکات ڕەنگە لەگەڵیان تێکەڵ ببێت، بەڵام نایانبینێت، لێیان نزییک دەبێتەوە بەڵام هەست بە بوونیان ناکات. تەنیا لە ناو خۆی و بۆ خۆی بوونی هەیە و ئەگەر لەم دۆخەدا تەنانەت شتێک بە ناوی بنەماڵە لە زەینیدا مابێتەوە شتێک بە ناوی کۆمەڵگا قەت نەماوە”
―
Richard Sennett,
The Fall of Public Man
