“กว่าคนเราจะรู้ถึงความหมายแท้จริงของการตายได้นั้น มันต้องใช้เวลา เมื่อได้รับข่าวว่าใครซักคน "ตาย" ไปแล้ว เรายังไม่เข้าใจความหมายของมันหรอก หัวใจของเราจะนิ่งงันอยู่ท่ามกลางคำพูดบางข่าวร้ายทางโทรศัพท์ ลอยคว้างอยู่กลางทางเดินในโรงพยาบาล มึนชาจับความรู้สึกไม่ได้อยู่ท่ามกลางผู้คนในงานศพ ในช่วงเวลาเหล่านั้น เราจะยังไม่เข้าใจเลยว่า "ตาย" มันหมายความว่าอย่างไร
เราจะมาเข้าใจเอาจริงๆ ก็ตอนที่เราหันหลังกลับไปมองสถานที่ซึ่งคนคนนั้นเคยอยู่ และไม่พบร่างของใครอยู่ที่นั่นอีกต่อไป เมื่อนั้นเองที่ความเศร้าจะโถมทับลงมาอย่างแท้จริง มันเป็นความเศร้าอันเกิดจากความเข้าใจ บางสิ่งบางอย่างที่หายไปจากชีวิตประจำวันมีฤทธิ์ทำให้มนุษย์เข้าใจถึงความหมายของความตายและการจากลา”
―
จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท,
วันหนึ่งความทรงจำจะทำให้คุณแตกสลาย
