Netherlands & Flanders group discussion

De Nederlandse Esther Gerritsen schreef dit jaar het Boekenweekgeschenk Broer , terwijl het Boekenweekessay 2016 Zink van de hand van de Vlaamse David Van Reybrouck is.

De Boekenweek richt zich dit jaar op onze grote buur Duitsland (zie ook de Evenementenkalender) en het motto voor de Boekenweek is dan ook 'Was ich noch zu sagen hätte'. De Boekenweek vindt dit jaar plaats van 12 t/m 20 maart.

Heb je het Boekenweekgeschenk en/of het Boekenweekessay al gelezen, dan is hieronder je kans om je commentaar achter te laten.

Vandaag Broer gelezen, eindelijk, mag ik wel zeggen. ‘t Lag hier al een paar weken, maar meestal zijn Boekenweekgeschenken niet bepaald spectaculair en dus had ik niet zo’n haast.

Broer bleek echter een van die, helaas toch zeldzame, verrassend goede Boekenweekgeschenken te zijn en was het lezen meer dan waard. Het is een goedgeschreven novelle die, in het beperkte aantal pagina’s dat een Boekenweekgeschenk nu eenmaal biedt, een sterk en ook complex verhaal weet neer te zetten en je doet nadenken over jezelf en je eigen relaties.

Booklovinglady wrote: "Vandaag Broer gelezen, eindelijk, mag ik wel zeggen. ‘t Lag hier al een paar weken, maar meestal zijn de Boekenweekgeschenken niet bepaald spectaculair en dus had ik niet zo’n haast..."

Grappig, ik vond het vooral sentimenteel gezever. Maar misschien lag het eraan dat ik het boek gelezen heb, wachtende op de ANWB naast een provinciale weg met een platte band.

Nelleke wrote: "Grappig, ik vond het vooral sentimenteel gezever. .."

't Is met boeken altijd net wat je er in leest, plus dat smaken verschillen natuurlijk (gelukkig) :-). Ik vond Broer één van de betere Boekenweekgeschenken, net zoals bijvoorbeeld Heldere hemel, Insecten in plastic, Twee negerpopjes, Serenade , Als ik, bij voorbeeld, de geest van mijn moeder op den rand van mijn bed zag zitten en Protest per prent (van wat ik tot op heden aan Boekenweekgeschenken gelezen heb dan). Oeroeg, De zwaardvis, Sterremeer, maar ook bijvorbeeld Soms denk ik wel eens bij mezelf, vond ik zelfs uitzonderlijk goed. Maar diverse keren vond ik het Boekenweekgeschenk een teleurstelling, vandaar dat ik niet zo'n haast had :-).

't Boekenweekessay voor dit jaar (Zink) ben ik nog niet aan toegekomen. Hoewel het niet mijn eerste Boekenweekessay is (naast Waanzin in de wereldliteratuur van Pieter Steinz vorig jaar las ik bijvoorbeeld ook Dat weet ik zelf niet van Hella S. Haasse), wordt het dit keer tevens mijn eerste kennismaking met het werk van David Van Reybrouck, dus ik ben benieuwd. Het onderwerp lijkt mij in ieder geval bijzonder interessant, want ik wist tot het Boekenweekessay verscheen niet eens van het bestaan van Moresnet (ik kan me niet herinneren dat het op school ooit ter sprake is gekomen), en het was dan ook één van de redenen dat ik dit jaar het Boekenweekessay heb gekocht.

Zojuist het Boekenweekessay Zink gelezen en hoewel het naar mijn idee niet echt een essay is (het neigt eerder enigszins naar een biografie, maar dat even terzijde), schetst het een goed beeld van de geschiedenis van Moresnet, vooral aan de hand van het leven van Emil/Joseph Rixen. Emil/Joseph Rixen werd geboren in Neutraal Moresnet, als kind van een ongehuwde Duitse moeder (zijn vader was eveneens Duits, maar was getrouwd en wilde niets met het door hem verwekte kind te maken hebben).

Ik had al eerder op televisie een documentaire gezien over het Duitstalige deel van België, dus veel van wat er in Zink verteld werd was mij, als Nederlandse, niet vreemd. Zink geeft heel goed het ‘getouwtrek’ weer dat de inwoners van Neutraal Moresnet (net als de inwoners van het Duitstalige deel van België) te verduren hebben gehad, met name tijdens en rondom de jaren van de beide wereldoorlogen, en dat is dan ook wat in Zink op mij de meeste indruk heeft gemaakt. David van Reybrouck verwoordt het perfect als hij over Emil/Joseph zegt "Hij heeft geen grenzen overgestoken, de grenzen zijn hem overgestoken." (p.54) . . .