عاشقانه هاي پاك- Pure Love discussion

ماجرای من و معشوق مرا پایان نیست

هر چه آغاز ندارد نپذیرد انجام

شوق لبت برد از یاد حافظ
درس شبانه ورد سحرگاه

به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم
بیا کز چشم بیمارت هزاران درد برچینم

تا مرا عشق تو تعليم سخن گفتن كرد
خلق را ورد زبان مدحت و تحسين من است

درد ما را نیست درمان الغیاث

هجر ما را نیست پایان الغیاث

برداشتن از عشق تو دل فکر محالست
از جان خود آسان بود از عشق تو مشکل

حافظ چو پادشاهت گه گاه می‌برد نام
رنجش ز بخت منما بازآ به عذرخواهی

فریاد که از شش جهتم راه ببستند
آن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت

حاشا که من از جور و جفای تو بنالم
بیداد لطیفان همه لطف است و کرامت

چه خوش صید دلم کردی بنازم چشم مستت را
که کس آهوی وحشی را از این خوشتر نمی گیرد

ای دل مباش یکدم خالی زعشق ومستی
وانکه برو که رستی از نیستی و هستی

گر جان بتن بینی مشغول کار او شو
هر قبله ای که بینی بهتر ز خود پرستی

اگر مجنون دل شوریدهای داشت
دل لیلی ازو شوریده تر بود

Atefe wrote: "اگر مجنون دل شوریدهای داشت
دل لیلی ازو شوریده تر بود"

این شعر از حافظه؟

نه ولی من دوسش دلشتم نوشتمش

ببخشید

عاطفه جون خیلی جالب بود

عزیزم این تاپیک مخصوص اشعار حافظ
ضمنا چت روم هم نیست که ایمیل مهردادو خواستی

با اجازت من اون کامنت رو پاک می کنم

اگر غم لشگر انگیزد که خون عاشقان ریزد
من و ساقی بهم سازیم و بنیادش براندازیم

سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت

آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت

کوته نکند بحث سر زلف تو حافظ
پیوسته شد این سلسله تا روز قیامت

یا رب کجاست محرم رازی که یک زمان

دل شرح آن دهد که چه گفت و چها شنید

درویش را نباشد برگ سرای سلطان
مائیم و کهنه دلقی کاتش در آن توان زد

از در خویش خدا را به بهشتم مفرست
که سر کوی تو از کون و مکان ما را بس

عاشقان را گر در آتش می پسندد لطف دوست
تنگ چشمم گر نظر بر چشمه کوثر کنم

بیتا خانم واقعا ممنونم به خاطر ایجاد این تاپیک

Mehrdad wrote: "بیتا خانم واقعا ممنونم به خاطر ایجاد این تاپیک"

خواهش میکنم آقا مهرداد
ممنون از شعرهای قشنگی که انتخاب میکنین

رسم عاشق کشی و شیوه شهر آشوبی
جامه ای بود که بر قامت او دوخته بود

الا ای همنشین دل که یارانت برفت از یاد
مرا روزی مباد آن دم که بی یاد تو بنشینم

جهان پیر است و بی‌بنیاد از این فرهادکش فریاد
که کرد افسون و نیرنگش ملول از جان شیرینم

آن كشيدم ز تواي آتش هجران كه چو شمع
جز فناي خودم از دست تو تدبير نبود

آيتي بود عذاب اندوه حافظ بي دوست
كه بر هيچ كسش حاجت تفسير نبود

در کوی عشق شوکت شاهی نمی‌خرند
اقرار بندگی کن و اظهار چاکری

سر پیوند تو تنها نه دل حافظ راست
کیست آن کش سر پیوند تو در خاطر نیست

طالع اگر مدد دهد, دامنش آورم به کف
گر بکشم زهی طرب ور بکشد زهی شرف

یــــــــــاد باد آنکه نهانت نظری با ما بود
رقم مهر تو بر چهره ی ما پیــــــــــدا بود

باد باد آنکه خرابات نشین بودم و مست
آنچه در مسجدم امروز کم است آنجا بود

خرم آن روز کز این منزل ویران بروم
راحت جان طلبم و از پی جانان بروم

گر چه دانم که به جایی نبرد راه غریب
من به بوی سر آن زلف پریشان بروم

نذر کردم گر از این غم به درآیم روزی
تا در میکده شادان و غزل خوان بروم

دل عالمی بسوزی چو عذار برفروزی
تو از این چه سود داری که نمی‌کنی مدارا

همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی
به پیام آشنایان بنوازد آشنا را

چه قیامت است جانا که به عاشقان نمودی
دل و جان فدای رویت بنما عذار ما را

زان يار دلنوازم شكري است با شكايت
گر نكته دان عشقي بشنو تو اين حكايت

رندان تشنه لب را آبي نمي دهد كس
گويي ولي شناسان رفتند از اين ولايت

در زلف چون كمندش اي دل مپيچ كانجا
سرها بريده بيني بي جرم و بي جنايت

Mehrdad wrote: "زان يار دلنوازم شكري است با شكايت
گر نكته دان عشقي بشنو تو اين حكايت

رندان تشنه لب را آبي نمي دهد كس
گويي ولي شناسان رفتند از اين ولايت

در زلف چون كمندش اي دل مپيچ كانجا ..."

مرسی آقا مهردادانتخابتون

خیلی زیبا و مناسب است

خواهش میکنم دوست خوبم

همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی
به پیام آشنایان بنوازد آشنا را

چه قیامتست جانا که به عاشقان نمودی
دل و جان فدای رویت بنما عذار ما را

سلاااام به همگی دوستان این اولین کامنت من در این سایت و در این تاپیک است :) فاش می گویم و از گفته خود دلشادم بنده عشقم و از هردو جهان آزادم

سلام آذر جان
از طرف خودم به عنوان یکی از اعضای گروه بهت خوش آمد میگم
منتظر کامنتهای قشنگت هستیم
ممنون از بیت زیبایی که انتخاب کردی عزیزم

سلام آذر جان
خیلی خیلی خوش اومدین به جمع ما

بیتا جان ومهرداد عزیز از لطف و خوش امد گویی شما خیلی ممنونم
.

یوسف گمگشته باز اید به کنعان غم مخور
کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور
ای دل غمدیده حالت به شوددل بد مکن
وین سرشوریده باز اید به سامان غم مخور
گربهار عمر باشد باز بر تخت چمن
چترگل در سرکشی ای مرغ خوشخوان غم مخور
دور گردون گردوروزی بر مراد مانرفت
دائما یکسان نباشد حال دوران غم مخور
مان مشو نومید چون واقف نئی از سر غیب
باشد اندر پرده بازی های پنهان غم مخمور
...

Azar wrote: "یوسف گمگشته باز اید به کنعان غم مخور
کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور
ای دل غمدیده حالت به شوددل بد مکن
وین سرشوریده باز اید به سامان غم مخور
گربهار عمر باشد باز بر تخت چمن
چترگل در سرکشی ای..."

عجب انتخاب زیبایی
کاشکی واقعا همینطور باشه
کاشکی

جز آستان توام در جهان پناهی نیست

سر مرا بجز این در حواله گاهی نیست

کشتی باده بیاور که مرا بی رخ دوست
گشت هر گوشه چشم از غم دل دریایی

سخن غیر مگو با من معشوقه پرست
کز وی و جام می‌ام نیست به کس پروایی

اگر برجای من غیری گزیند دوست حاکم اوست

حرامم باد اگر من جان به جای دوست بگزینم

مدامم مست می دارد نسیم جعد گیسویت
خرابم می کند هردم فریب چشم جادویت
پس از چندی شکیبایی شبی یا رب توان دیدن
که شمع دیده افروزیم در محراب ابرویت

دمی با غم به سر بردن جهان یکسر نمی ارزد
به می بفروش دلق ما کزین بهتر نمی ارزد
به کوی می فروشانش به جامی بر نمی گیرند
زهی سجاده تقوی که یک ساغر نمی ارزد

دل در بر و می در کف و معشوق به کام است

سلطان جهانم به چنین روز غلام است