عاشقانه هاي پاك- Pure Love discussion

اين عشق سوخته گاهي افراد رو بيدار مي كنه گاهي به خواب مي بره
گاهي لالايي اون زيباست گاهي نعره هاش ديوانه كننده است

اما هرچي هست عشق سوخته يك اتفاق مهمه

شايد اين ماييم كه مي سوزيم نه عشق

يادم از تلخي اين يار سفر كرده گذشت

در طلب بود و طلب كرد دلم چون بگذشت


در سر قافيه هجر چنين مه رويي

به رديف ابدي شاهد بيگانه گذشت

از دست بشد ياري كز بوي تو شد مجنون
اين گل به گلاب ار من بي روي تو باشم فر

مکن ز غصه شکایت که در طریق طلب
به راحتی نرسید آن که زحمتی نکشید

چنان کرشمه ساقی دلم ز دست ببرد
که با کسی دگرم نیست برگ گفت و شنید

حافظ

وای باران
باران
شیشه پنجره را باران شست.
ز دل من اما..
چه کسی نقش تو را خواهد شست؟
اسمان سربی رنگ ..
من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ..
میپرد مرغ نگاهم تا دور..
وای باران
باران
پر مرغان نگاهم را شست...

حمید مصدق

من با عشق آشنا شدم و چه کسی این چنین آشنا شده است ؟ هنگامی دستم را دراز کردم که دستی نبود. هنگامی لب به زمزمه گشودم ، که مخاطبی نداشتم. و هنگامی تشنه ی آتش شدم ، که در برابرم دریا بود و دریا و دریا.....!

« دکتر علی شریعتی «

تنهاشادی زندگیم این است که هیچ کس نمیداندتاچه حدغمگینم

Behzad wrote: "تنهاشادی زندگیم این است که هیچ کس نمیداندتاچه حدغمگینم"

:((

Behzad wrote: "تنهاشادی زندگیم این است که هیچ کس نمیداندتاچه حدغمگینم"

خیلی قشنگ بود بهزاد

درد عشقی کشیده ام که مپرس
زهر هجری چشیده ام که مپرس

آب از دیار دریا،

با مهر مادرانه،

آهنگ خاك می كرد !

***

برگرد خاك میگشت

گرد ملال او را

از چهره پاك می كرد،

***

از خاكیان، ندانم

ساحل به او چه می گفت

كان موج ناز پرورد،

سر را به سنگ می زد

خود را هلاك می كرد !

Azar wrote: "درد عشقی کشیده ام که مپرس
زهر هجری چشیده ام که مپرس"

گشته ام در جهان و آخر کار
دلبری برگزیده ام که مپرس