Boekenroedel discussion

Dag vrienden

We komen aan bij het einde van het boek, zo ook aan het einde van onze reis. Tijd om kort te bespreken wat onze ervaringen zijn met de Alchemist.

Voor velen is het een leuk verhaal, voor andere is het meer een zelfhulpboek. Wij zijn vooral benieuwd naar wat jullie ervan vonden.

Was het een reis zoals jullie verwacht hadden?
Was het boek de hype waard?
Hoe hebben jullie de reis ervaren?
Wat vinden jullie van de schat?
Hadden jullie dezelfde keuzes durven nemen?

Andere vragen, meningen en opmerkingen mogen uiteraard ook gedeeld worden ;)

Dit boek las voor mij zeer vlot, de hoofdstukken waren kort, het verhaal was niet te ingewikkeld en de tekeningen gaven het een leuk extraatje.

Dat het voor sommigen een zelfhulpboek is kan ik wel inkomen, al was het voor mij eerder een leuk reisverhaal. De "wijsheden" lagen naar mijn mening niet zo diep. Het was soms vrij logisch wat deze wijsheden wilde zeggen. Al kan dit wel een eye opener zijn als je te hard zoekt naar iets en datgene dat voor je neus ligt niet kan vinden.

De hype rond het boek was voor mij zeker terecht, al had ik er ergens misschien wel net iets meer van verwacht.

Ik vond het een aardige fabel, die wat mij betreft net iets te lang duurde. De woorden vond ik soms te groot ("Het hele Universum spant samen voor mijn persoonlijke levensdoelstelling") terwijl ik de wijsheden bij De kleine prins juist zo waardeer omdat ze daar klein blijven: "het is juist de aandacht die gegeven wordt aan de roos en de vos die de liefde maakt"), maar er zitten ook zeker mooie wijsheden in: "Luister bij belangrijke beslissingen naar je hart (intuïtie) en niet naar je verstand (je hersenen) want die laatste zorgt dat je geen risico's neemt, die je wel zou moeten nemen om te slagen (gelukkig te zijn/ blijven/worden) in het leven.

Matthieu wrote: "Ik vond het een aardige fabel, die wat mij betreft net iets te lang duurde. De woorden vond ik soms te groot ("Het hele Universum spant samen voor mijn persoonlijke levensdoelstelling") terwijl ik ..."

Mooie parallel met de kleine prins Mathieu! Voor mij zijn deze lessen in dat boek een beetje verloren gegaan omdat ik hem in het frans heb gelezen. Deze taal beheers ik, maar niet voldoende om deze lessen uit te trekken.

Wat de Alchemist betreft ben ik het eens over dat het na een tijdje te werd, vanaf dat de "bovennatuurlijke krachten" kwamen, werd het me iets te fabelachtig en werd het realisme er wat uitgehaald. Daarom dat ik het een leuk verhaal vond maar iets minder voor levenslessen:)

Voor mij was "De Alchemist" een fijne leeservaring, maar zoals anderen ook aangaven, moest ook voor mij het boek niet dikker zijn.
Ik vond het een charmant filosofisch sprookje, vlot leesbaar, maar nam er wel mijn tijd voor om dit op een bewuste manier te kunnen doen. Ondanks mijn rationele inborst ben ik er zeer open-minded ingegaan, en heb er zo wel van kunnen genieten. De tekeningen in het boek zijn leuke tussendoortjes en passen wel bij zo'n soort boek. Mijn angst dat het "te zweverig" zou zijn, is niet uitgekomen, hoewel ik het soms toch op het randje vond.

De vraag of het de hype waard is, vind ik een moeilijke, en is geloof ik zeer persoonlijk. Ik ben blij dat ik het gelezen heb, maar voor mij persoonlijk zal dit boek niet in mijn "topboekenlijst" belanden. Dit was het eerste boek van deze schrijver dat ik las, en ervan uitgaand dat zijn andere boeken in dezelfde lijn liggen, denk ik wel dat ik die kan "passeren".

Ik vroeg me tijdens het lezen al af of "De Kleine Prins" in dezelfde sfeer ligt. Dat boekje ligt hier ook nog ongelezen in mijn kast, en mede ook door jullie bovenstaande vergelijkingen, heb ik nu wel zin gekregen om dat te lezen.

Tamara wrote: "Voor mij was "De Alchemist" een fijne leeservaring, maar zoals anderen ook aangaven, moest ook voor mij het boek niet dikker zijn.
Ik vond het een charmant filosofisch sprookje, vlot leesbaar, maar..."

Ik vond de kleine prins wel leuk hoor. Zeker de tekeningen waren heel mooi! Vraag me wel niet te veel over het verhaal want het is al even geleden en mijn frans is nu niet zo wauw :')

Axel wrote: "Tamara wrote: "Voor mij was "De Alchemist" een fijne leeservaring, maar zoals anderen ook aangaven, moest ook voor mij het boek niet dikker zijn.
Ik vond het een charmant filosofisch sprookje, vlot..."

Op mijn editie stond achterop een recensie waarbij stond dat "The Alchemist" de nieuwe "De kleine Prins" was en dat vond ik niet en mede daardoor voelde ik mij geroepen even een vergelijking met dit juweeltje te maken ;-)

De Alchemist van Coelho levert een mooie leeservaring. Prachtige zinnen, vlot geschreven en niet te dik. Wel te dik erbovenop werd het spirituele, het worden van de wind en het communiceren met de elementen. Terwijl het beter leren luisteren naar ons gevoel en wat de natuur ons vertelt, nu juist wel aanspreekt. Ik heb geen woestijn in m’n achtertuin, maar je begrijpt wel wat ik bedoel. Dat onze schat in de eigen achtertuin ligt is dan weer geen eye-opener. Dat het gaat om de reis ook niet. Maar in een verhaal gegoten, zoals Coelho hier heeft gedaan, is het uitstekend verteerbaar.

Marco wrote: "De Alchemist van Coelho levert een mooie leeservaring. Prachtige zinnen, vlot geschreven en niet te dik. Wel te dik erbovenop werd het spirituele, het worden van de wind en het communiceren met de ..."

Dat vond ik ook, Marco. Vanaf dat het te spiritueel werd begon ik wat af te haken. Vooral ook bij het "winderig" gedeelte. ;)

Wat die woestijn in je tuin betreft, ik weet niet hoe het bij jou zit maar veel groen is er hier niet meer te vinden door de hitte ;)

Al met al vond ik het een fijne leeservaring. Het beste waren voor mij de korte verhaaltjes die in het verhaal zelf zaten en het einde zelf. Het stukje met Narcissus en het water aan het begin heeft voor mij de lat heel hoog gelegd. Zelf heb ik niet meteen de verbinding met de rest van het verhaal kunnen leggen.
Omdat dit verhaaltje in mijn hoofd bleef rondspoken heb ik toch maar het internet geraadpleegd. ´´The meaning portrayed by the Narcissus story in The Alchemist is that people sometimes are too focused on their own beauty and physical things that's they loose track of the Soul of the World and the true beauty within the universe.´´
Hebben jullie wel meteen de link kunnen leggen?
De boodschap in het andere verhaaltje over de met een lepel door het paleis lopen was voor mij iets vanzelfsprekender maar desalniettemin erg mooi uitgezocht(en goed omschreven).
Sommige zinnen en opvattingen die steeds werden herhaald begonnen toch wel op een gegeven moment hun charme te verliezen. Het verhaal zelf bleef onderhoudend en het einde werd creatief opgelost.
Kortom een onderhoudend verhaal met een paar hoogtepunten.
Maar ik ben in ieder geval nu niet van plan om mijn hele leven om te gooien ;)

Karlien wrote: "Al met al vond ik het een fijne leeservaring. Het beste waren voor mij de korte verhaaltjes die in het verhaal zelf zaten en het einde zelf. Het stukje met Narcissus en het water aan het begin heef..."

Bedankt om dat van Narcissus toe te lichten, ik was dat al vergeten. En om eerlijk te zijn ben ik dat met dat lepeltje ook vergeten. En nu ik toch bezig ben, wat was het einde nu weer?

Blijkbaar vond ik het boek lezen aangenaam maar is er maar weinig blijven hangen...

Axel wrote: "Karlien wrote: "Al met al vond ik het een fijne leeservaring. Het beste waren voor mij de korte verhaaltjes die in het verhaal zelf zaten en het einde zelf. Het stukje met Narcissus en het water aa..."

Het verhaal met het lepeltje ging over iemand die door een mooi paleis liep met vloeistof op een lepel (als ik het mij nog goed herinner) die hij niet mocht laten vallen. Toen hij terug kwam werd gevraagd wat hij van het paleis had gevonden. Omdat hij helemaal niet op zijn omgeving heeft gelet maar alleen op het niet laten vallen van de vloeistof gaat hij nog een keer en hierbij valt de vloeistof wel onderweg op de grond, maar hij heeft wel de omgeving kunnen bewonderen.
Het was trouwens maar een klein stukje in het verhaal :)
Ik heb zelf dat ik mij naast een paar stukjes niet veel meer voor de geest kan halen, hoewel ik het lezen ook redelijk aangenaam vond.
Axel, is er een stukje dat jou erg is bijgebleven?

Karlien wrote: "Axel wrote: "Karlien wrote: "Al met al vond ik het een fijne leeservaring. Het beste waren voor mij de korte verhaaltjes die in het verhaal zelf zaten en het einde zelf. Het stukje met Narcissus en..."

Wat mij vooral bijblijft is het begin toen hij nog herder was en zijn gesprek met de koning. Toen hij al zijn geld kwijtspeelde zit ook nog vrij goed in het geheugen. Het gedeelte in de oase vond ik ook wel iets hebben. Met de adelaar??

Het stuk met de wind ook maar dan in een minder goede context..

Ik wou deze zomer zeer graag een reisboek lezen waarin je jezelf tegenkomt (door het verlegen van grenzen bijvoorbeeld) . Ik vind dat dit boek perfect was wat ik zocht.

In het begin hield ik ook echt van de wijsheden en de levenslessen die je te lezen kreeg en dit doormiddel van korte creatieve verhalen. Naar het einde toe was ik het wel wat moe want de levenslessen kwam echt om de twee zinnen en ik had de algemene boodschap wel door.

Ik begrijp wel dat het boek al als een klassieker gezien wordt. Het is een leuk niet te lang verhaal wat heel makkelijk leest met prachtige boodschappen. Ik zou hem zeker aanraden maar ik plaats hem toch niet bij mijn favorieten.