Boekenroedel discussion

Dag vrienden

Het doek valt over 1984 en dat het boek je tot nadenken zet zal waarschijnlijk zacht uitgedrukt zijn. Er is veel gebeurd, er valt veel te bespreken. Houd je niet in dit hoodstuk zal spoilers bevatten van het hele boek.

Wat vond je van het verhaal?
Wat vond je van de personages?
Wat vond je van het einde van het boek?
Wat is de indruk dat het boek je achterlaat?
Wat vond je leuk/niet leuk aan het boek?
Heb je nog al eens een boek van George Orwell gelezen, vond je dit beter?
Zou je nog een boek van Orwell lezen?
Wat vond je van big brother?
Wat vond je van de relaties van Winston?
…

Wat een psychologische fuck-up, met die ontknoping. Ik was oprecht vergeten hoe het boek was opgebouwd, en kon me vooral die sfeer in het huis van Winston herinneren van de eerste lezing destijds.

Dat alles in zijn leven haast gestaged lijkt om hem te ontmaskeren vond ik zo heftig - het lijkt zo'n kostbare en langdurige aangelegenheid ook. Heel intens, het deed me ontzettend denken aan het plastische in 'A Clockwork Orange'. En het einde, zo ontluisterend.

Hier en daar merk je wel dat het boek geen moderne dystopische pageturner is, maar dat vond ik persoonlijk juist prima. Des te schokkender is het hoe actueel het boek weer/nog steeds is. Qua schrijfstijl en diepte van de personages zou ik het drie sterren geven, maar de impact die met name het slot had en de manier waarop ik erover blijf nadenken nu het uit is: vier sterren.

Ik ben nu benieuwd naar meer werk van Orwell, want ik lees wel dat hij een heel visionair schrijver is geweest. Heeft iemand van jullie al iets anders van hem gelezen..?

Wat vond je van het verhaal?
Het verhaal had positieve en minder positieve kanten. De bizarre wereld die is geschetst, hoe de wereld eruit ziet, hoe de mensen leven en hoe ze als het ware worden beheerst door Big Brother. Dat vond ik goed omschreven. Ik vond dat de karakters net wat te weinig inhoud hadden. Zoals Kirsten eigenlijk ook al een beetje laat blijken uit haar comment (dat ben ik dus met haar eens). Verder houd ik persoonlijk niet van het lezen over martelingen, de uitzichtloosheid en machteloosheid. Dat is dan weer een kwestie van smaak. Voor mij voegde dat niet echt wat toe aan het doel van het verhaal, maar als mensen van spanning en gruwelijkheden houden, pak je die doelgroep er misschien juist bij. Het verhaal raakte daardoor ook een beetje de balans kwijt.

Verder zet dit verhaal je natuurlijk wel echt aan het denken. Het is een boek die je na het wegleggen niet zomaar vergeet, waar je nog even over wilt sparren met iemand. Ik heb daarom ook nog echt even met mijn man erover gepraat en dat is dan wel weer echt leuk als een boek zoiets meebrengt. Maar ik qua schrijfstijl was het voor mij net wat te afstandelijk en miste het wat balans in gebeurtenissen, waardoor ik het op 3 sterern had gezet. Wel echt lastig om dit boek goed te beoordelen vind ik!

Wat vond je van de personages?
De personages vond ik dus wat inhoudloos. Ik had niet veel binding met iemand. Wat Axel ook al ergens had verwoord, was dat Winston eerst Julia wantrouwde en dan ineens na de ontmoeting was dit over en was hij verliefd, terwijl wij dat als lezer niet echt goed hebben meegekregen hoe dat proces is gegaan of die gedachtegang hierover is veranderd. Dat kan het boek voor mij net wat extra's geven als daar wel aandacht aan wordt besteed.

Wat vond je van het einde van het boek?
Het einde als in dat stuk dat Winston volgens mij vrij was gekomen en eigenlijk zijn leven aan het leven was tot dat hij echt geloofde in Big Brother, zodat hij doodgeschoten kon worden. Dat was eigenlijk wel bijzonder. Het gevangenschap dat voelde echt als iets waar maar nooit een einde aan zou komen. Het had wat mij betreft meer als overwinning gevoeld als hij daar van de honger of de martelingen gewoon wel was gestorven in plaats van dat uiteindelijk Big Brother, toch kreeg wat hij wilde. Maar dit einde past denk ik wel het beste bij het verhaal :)
Dat het hele stuk uitleg over Nieuwspraak nog aan het eind kwam. (Wat was de benaming voor Nieuwspraak in de Engelse versie?) Ja, ik had op dat moment niet meer heel veel zin om dat allemaal te lezen, maar eigenlijk was dit stuk wel heel erg interessant!

Wat is de indruk dat het boek je achterlaat?
Dan blijft voor mij dat stuk over Nieuwspraak wat aan het eind werd verteld, misschien wel het meest bij. Hoe minder taal en hoe minder woorden je beschikbaar hebt, hoe minder je na kunt denken over zaken. Hoe minder je in staat bent een mening ergens over te hebben of jouw mening te beargumenteren. Ik vind dat echt zo'n bizar idee als ik daar echt even bij stil sta.

Wat vond je leuk/niet leuk aan het boek?
Het leukste aan het boek vind ik, dat het hoewel het een wat verouderd boek is, het nog steeds actueel is. Je kunt in de huidige tijd nog best wat voorbeelden noemen waarin een soort Big Brother bestaat.

Heb je nog al eens een boek van George Orwell gelezen, vond je dit beter?
Dit was het eerste boek dat ik heb gelezen van George Orwell.

Zou je nog een boek van Orwell lezen?
Ik ben eigenlijk nog steeds wel benieuwd naar Animal Farm. Dus wie weet...

Wat vond je van big brother?
Ja verschikkelijk natuurlijk! ;) Ik zou er niet aan moeten denken dat ik zo bekeken en afgeluisterd wordt. Wel geinig dat Big Brother door dit boek zo'n bekende naam is geworden, misschien dan ook mede door het programma Big Brother :P

Wat vond je van de relaties van Winston
Ja de relaties vond ik dus een beetje teleurstellend doordat het wat diepgang miste. Maar wel fijn dat er af en toe wat dialogen in het boek voorkwamen, dat vind ik altijd wel prettig lezen :)

Ik begrijp dat dit boek zo'n indruk op zoveel mensen gemaakt heeft, doorheen de laatste decennia heen. Ook op die manier is het tijdloos. De volledige beknotting van alle aspecten van het menselijk zijn is een verschrikking, zelf alleen al om erover te lezen en je in de personages te moeten verplaatsen. Het einde had ik dan liever hoopvoller gehad, in plaats van de volledige aanvaarding door Winston. "They won", daar komt het op neer, het geloof in de vrijheid, in rechtvaardigheid, in goedheid, in de mens is gebroken. Geen easy read, maar wel iets om te laten bezinken, en helaas nog steeds dichtbij of ver, actueel in bepaalde vormen.

Kirsten Paoline wrote: "Wat een psychologische fuck-up, met die ontknoping. Ik was oprecht vergeten hoe het boek was opgebouwd, en kon me vooral die sfeer in het huis van Winston herinneren van de eerste lezing destijds.
..."

Mooi samengevat, Kirsten. Van Orwell zelf heb ik Animal Farm al gelezen. Dat was ook met de boekenclub, dus je kan die topics ook nog steeds bekijken en aanvullen als je dit zou willen. ;)

Ik had ook gezien dat de film op Prime staat, deze ga ik een van de dagen bekijken. Benieuwd naar hoe ze dit hebben aangepakt. Zeker omdat de film één jaar na het boek is uitgebracht (denk ik)

Nieuwspraak = Newspeak :)

zeer goed geschreven boek, psychologisch en emotioneel een rollercoaster, ook een boek waarover ik wanneer ik het niet aan het lezen was toch veel over aan het nadenken was, het einde vond ik zeer mooi geschreven, dat het slecht ging aflopen was iets wat iedereen wel aanvoelde, jammer genoeg denk ik dat de 'zuiveringen' en andere aspecten van dit verhaal zeker gebeurd zouden kunnen zijn in concentratiekampen en andere werkkampen doorheen onze geschiedenis, al dan niet in het heden of de toekomst, dit was mijn eerste George Orwell boek maar het smaakt zeker naar meer!

Toch gek eigenlijk, ik verwacht altijd een goed einde maar in dit boek heb ik dat nooit verwacht. Zelf niet wanneer hij denkt in contact te staan met The Brotherhood.

Hoe denken jullie dat de "erfenis" zou zijn geweest als het verhaal goed had afgelopen?

Ik werd vanaf moment één helemaal meegezogen in het verhaal. Alleen al de hele dystopische omgeving kwam op mij zowel verontrustend als fascinerend over. Bovendien bracht elk gedeelte weer een andere wending of plottwists naar voren, waardoor ik het boek moeilijk aan de kant kon leggen, ondanks de iets verouderde schrijfstijl (die overigens wel heel goed bij dit boek past).

Winston is een inspirerende & intrigerende persoon. Zijn zoektocht naar wat juist is, is er één vol moeilijkheden & hindernissen onderweg. Desondanks blijft hij doorgaan, wat hem sympathiek maakt & ervoor zorgt dat je met hem kan meeleven. Julia daarentegen kwam op mij over als oppervlakkig & weinig geïnteresseerd in de strijd tegen de Partij. Haar gebrek aan interesse in het boek van Goldstein vond ik frustrerend, alsof ze enkel hiermee instemde vanwege hun verboden & (vooral) fysieke relatie. Ik had weinig sympathie voor de overige personages, vooral voor de winkelier die Winston & Julia erbij lapte. Ik zag dit totaal niet aankomen & was er toch even niet goed van.. Verder vond ik alle personages net goed genoeg uitgediept, maar niet té, waardoor er een mysterieuze waas bleef hangen rond de personages & het verhaal.

Ik weet niet zo goed wat ik van het einde moet denken.. Hebben ze hem uiteindelijk gebroken of is hij undercover?

Het boek geeft me de indruk dat de vele thema’s verrassend actueel zijn. Onze privacy komt meer & meer onder druk te staan, wat ik zelf een beetje onrustgevend vind, onder het mom van “het is voor uw eigen goed”.

Het enige minpunt in dit verhaal vond ik de passages waarin het boek van Goldstein wordt (voor)gelezen door Winston. Deze stukken duurden me vaak te lang & leken overbodig, aangezien het vanaf het begin duidelijk gemaakt wordt wat het standpunt is van de Partij & Grote Broer.

Ik heb hiervoor al “De Boerderij der Dieren” gelezen & vond het geweldig. Het enige wat er beter aan was, is dat het een politieke satire is, die je met momenten toch harden doet lachen dan iets anders. Dat gevoel had ik bij dit boek totaal niet!

Ik zou zeker nog een boek van hem lezen!

Hoe het concept Big Brother in het leven geroepen werd, zal voor mij altijd een vraagteken blijven. Het is niet één persoon die alle macht in handen heeft, eerder een groep die door middel van deze identiteit opereert. Slim gevonden wel, dit maakt Big Brother een soort van ongrijpbaar, alsof hij niet te raken is.

De relaties onderling vind ik niet nauw/hecht genoeg, zelfs niet die van Winston & Julia, maar ik denk dat dit komt door het gevoel dat de schrijver ons wil geven. Zelfs in families loop je het risico om ‘verraden’ te worden door iemand die het dichtst bij je staat..

Ik had aan eigenlijk nooit gedacht dat het boek mij zo in de ban zou houden. Ik heb het zeer graag gelezen. Ik vond de sfeersetting vanaf het begin tot het eind goed. In het hele boek werd een soort van kille, enge sfeer aangehouden die voor mij zeker paste bij het dystopische verhaal. De personages vond ik wat vlak, gingen weinig in de diepte maar tegelijkertijd past dit voor mij bij het verhaal. In de wereld van 1984 mag je in mijn ogen ook geen persoonlijkheid hebben. Je moet meegaan met de stroom. Het is ook ongelofelijk dat Orwell in zijn tijd een verhaal kon schrijven die, als je de realiteit van nu bekijkt, toch wat realistische elementen bevat. Het hoofdtaak waar die stukken uit het boek voorgelezen worden mag wel integraal geschrapt worden voor mij. Geen meerwaarde en haalde het tempo en de spanning uit het boek. Ik ben nu wel benieuwd geworden naar het boek Animal farm van Orwell. Verder kan ik concluderen dat ik blij ben dat ik het boek heb gelezen. Het lag al een tijdje in in de kast en nu is het eindelijk gelezen en beklaag ik het zeker niet.

Brenden wrote: "Ik had aan eigenlijk nooit gedacht dat het boek mij zo in de ban zou houden. Ik heb het zeer graag gelezen. Ik vond de sfeersetting vanaf het begin tot het eind goed. In het hele boek werd een soor..."

Animal farm vind ik ook zeker een aanrader!