Boekenroedel discussion

We zijn aan het einde van Yellowface beland. We kruipen recht en zetten ons klaar om het boek te bespreken. Ongetwijfeld zitten jullie met een heel veel zin te wachten om jullie mening te delen en te kijken wat de anderen ervan vonden. 🙂

Naar goede gewoonte, een aantal vragen om het gesprek op gang te brengen:

Wat vond je van het verhaal?
Wat vond je van de schrijfstijl?
Wat vond je van de achterliggende thema's?
Wat vond je van de personages?
We bespraken in de “Tijdens het lezen” al wat je van June haar beslissing vond, maar wat vind je van Athena haar verhaal over June?
Wat vond je van de band tussen Athena en June?

Andere vragen?

Ondanks dat ik geen van de hoofdpersonen sympathiek en leuk vond, vond ik het verhaal wel boeiend. Daarbij hielp ook dat het boek lekker weg las en dat er weinig saaie stukken in voor kwamen. Leuk vond ik ook om een inkijkje te krijgen in het leven van een schrijver die met een uitgever in contact staat. Ik ga er wel van uit dat het her en der was aangedikt :-)

Zowel June als Athena zaten fout door elkaars verhaal te gebruiken. Beide hebben ze het verhaal gebruikt voor eigen gewin en beide zijn er ook daadwerkelijk beter door geworden.

Wat vonden jullie van het deel wat zich op de trap afspeelde en de foto's van "Athena"?

Ik was zelf eigenlijk heel erg verbaasd dat June daar in trapte omdat ze zelf heel goed wist dat Athena daadwerkelijk was overleden.

Het verhaal was meeslepend. Ik kon het boek bijna niet wegleggen. Wat ik vooral sterk vond is hoe de schrijfster er kritiek invoegt in het verhaal. Ze doet nadenken over ons sociale media gebruik en vooral de gevolgen die het lan hebben. Ik weet niet echt of er een band was tussen Athena en June. Ze leefden een beetje langs elkaar door, gunde elkaar niets en waren jaloers op elkaar. Een relatie om niet jaloers op te zijn. Ik heb het boek zeer graag gelezen en kijk samen met jullie weer uit naar het volgende boek. 🙂

Het Boek had sowieso al hoge verwachtingen, maar deze zijn bij mij toch grotendeels ingelost. Vooral het einde vond ik wat lastig. Dat ze gek werd vond ik nog leuk, en snap ik ook. Het voelde alleszinds logischer aan dan de downfall van een bekend personage uit een TV-serie met draken... ;)

De verweving van de achterliggende thema's racisme, trial by media,... vond ik super. Ze waren aanwezig maar niet zo extreem waardoor het je gaat storen of dat het wat door je strot geduwd wordt. Naar mijn weten dus een perfecte mix.

De band tussen beide blijft vreemd, ik denk dat ze contact met elkaar zochten omdat ze naast elkaar eigenlijk niemand hadden. Dit merk je aan de frustraties van June, maar het toch steeds meegaan met Athena. Misschien dat de jaloezie ook de nodige aantrekking teweeg brengt.

Opzich vind ik het niet zo fout dat Athena over June schreef. Het verhaal werd verteld en kan zo dingen losmaken die zulke problemen kunnen aankaarten en oplossen. Zolang het verhaal niet terug te brengen valt voor andere naar June.
Hetgene June gedaan heeft is dan weer wel fout, omdat het werk van Athena al grotendeels geschreven was, en zij hier mee is gaan lopen zonder erkenning te geven of toestemming te vragen aan nabestaanden.

Dan kan je ook zeggen dat Athena toestemming had moeten vragen aan June, maar zo blijven we bezig :'). Wat denken jullie?

Ik heb het met veel plezier gelezen en vond de schrijfstijl prettig! De achterliggende thema's vond ik ook erg interessant en zette me toch wel aan tot denken (de invloed die social media kan hebben op auteurs, maar ook over culturele toe-eigening; wat kan wel en wat kan niet?).
De personages vond ik niet per se leuk. Sterker nog; ik vond June enorm irritant en delusional. Toch voelde ik op sommige momenten wel medelijden met haar.
Het blijft een vreemde band tussen June en Athena. Dat het niet oké is wat June heeft gedaan is inmiddels duidelijk. Maar wat Athena deed vond ik ook niet echt netjes.

Suus wrote: "Ik heb het met veel plezier gelezen en vond de schrijfstijl prettig! De achterliggende thema's vond ik ook erg interessant en zette me toch wel aan tot denken (de invloed die social media kan hebbe..."

Was de irritatie rond het personage de reden dat je het boek 4 sterren geeft in plaats van 5, of zijn er nog redenen? :)

Kuang hanteert een vlotte schrijfstijl vol humor, waardoor je snel meegenomen wordt en door het verhaal gaat. En hoewel de personages niet echt sympathiek te noemen zijn, laat dit boek je als lezer wel stilstaan bij bepaalde zaken, bij waarden en normen, wat ik steeds een verrijking vind.

De scene aan de trappen was voor mij wel echt een afknapper. Helemaal niet geloofwaardig en en deed wel wat af aan de algemene kwaliteit van het boek. Was wat ontgoocheld dat de schrijfster echt geen andere manier gevonden had om naar haar slotstuk toe te werken.

Ik heb het boek nu alweer enkele weken uit, en ik merk wel dat het niet echt "blijft plakken". Leuke lezing, maar geen topper voor mij.

Ik vind het niet per se storend als de karakters vervelend zijn, maar hetgeen wat ik het meest jammer vond aan het boek was het eind. Die vond ik niet echt fantastisch uitgewerkt. Maar ik geef sowieso niet heel gauw vijf sterren eigenlijk, alleen als een boek écht een diepe indruk op me heeft achtergelaten en ik er nog langere tijd aan denk. Ik sluit me aan bij Tamara; ik heb het boek nu drie weken uit, maar het beklijft niet echt. Leuk boek dus, maar geen topper.