Boekenroedel discussion

Dag vrienden

Ons verhaal loopt hier op zijn einde. We slaan het dagboek van zowel Wolf als Lara dicht. Tijd om nu ook onze emoties even op papier (goodreads) te zetten.

Wat vond je van de opbouw van het boek?
Voldeed het boek aan je verwachtingen?
Wat raakte je, wat raakte je minder?
Wat vond je van de insteek van het boek?

Heb je zelf vragen? Stel ze gerust!

Ik was er niet helemaal dol op. Ik vond dat de auteur te vaak op zoek ging naar vergelijkingen, de juiste 'turn of phrase'.

Het verhaal sprong ook iets teveel heen en weer naar mijn zin.

Het moment met de aarde uit de tuin van de ouders, heeft me wel geraakt.

Al bij al toch geen hoogvlieger dus, wat mij betreft...

Ik had hele hoge verwachtingen van dit boek en daarom wilde ik het heel graag lezen maar ik was toch een beetje teleurgesteld en ik vind dat wel jammer

Ik had een meer into the wild verhaal verwacht, maar het was duidelijk een rouwproces van een zus. MEt fragmenten uit het dagboek leerden we Wolf toch een beetje beter kennen.

Ik snap het schuldgevoel van lara wel. Je wil niet bekend worden door de tragedie rond een naaste, dit moet zeker raar zijn tegenover familie en vrienden.

Voor mij een geslaagd boek, al had ik er ook wel meer van verwacht. Het hoofdstuk van de mails van de vader hebben mij het hardst geraakt..

Ik weet niet goed wat ik moet met dit boek. Gevoelens van voyeurisme doen me ongemakkelijk meevoelen met het hele gezin. Daaraan wijd de schrijfster wel woorden: degene die de stilte doorbreekt wordt nooit vergeven, die moet leren zichzelf te vergeven. Gezien de integere wijze waarop het verhaal is geschreven gun ik dat de schrijfster van harte. Maar ik blijf mij afvragen waarom dit nu de openbaarheid in moest.

Marco wrote: "Ik weet niet goed wat ik moet met dit boek. Gevoelens van voyeurisme doen me ongemakkelijk meevoelen met het hele gezin. Daaraan wijd de schrijfster wel woorden: degene die de stilte doorbreekt wor..."

Misschien om de droom van haar broer in vervulling te laten gaan? maar dan zou ze meer fragmenten uit het dagboek moeten gebruiken vind ik.

Wat vinden jullie trouwens van de cover, ik las dat veel mensen het lezen als flow (ik ook) zou dit bewust zijn?

Axel wrote: "Marco wrote: "Ik weet niet goed wat ik moet met dit boek. Gevoelens van voyeurisme doen me ongemakkelijk meevoelen met het hele gezin. Daaraan wijd de schrijfster wel woorden: degene die de stilte ..."

Volgens mij is het gewoon als zijn notitieboekje hij had er een kompas op getekend NOZW. En zij schrijft dan WOLF

Ik houd van Lara's manier van schrijven: open, eerlijk, fantasierijk, kwetsbaar en warm zonder drama.
Het gaat niet zozeer over Wolf, wat ik misschien verwacht had, maar wel over het rouwen van Lara. Via dit boek probeert ze hem een beetje terug te halen, wat moeilijk blijkt, zo niet onmogelijk.

"Ik hoop dat jij het niet erg vindt dat ik jou hertekend heb. Herschreven. Dat ik je lichaam in een verhaal heb gewikkeld. Een verhaal in een verhaal in een verhaal in een verhaal. Alles om je te beschermen tegen de kou. Alles om je te beschermen tegen het echte verdwijnen."

Het is inderdaad een verhaal in een verhaal in een verhaal, méér is er niet (meer), hoe graag men dit ook zou willen. Rouwen.

Ik vond het een geweldig boek, heel mooi & ontroerend.

De opbouw ging me goed of tot ergens in het midden, toen kon ik op bepaalde momenten minder goed volgen & heb ik al eens moeten terugbladeren om te kijken of mijn gedachtegang goed zat.

Het boek voldeed absoluut aan de verwachtingen, ik had ook al een paar recensies op voorhand gelezen en ben dus absoluut niet teleurgesteld.

Mijn galerij van mijn telefoon staat vol screenshots van quotes en passages uit het boek die memorabel waren en het is heel moeilijk om maar één iets uit te kiezen.

Het gevoel continue te hyperventileren. Ontzettend knap hoe deze auteur iets bijzonders heeft gemaakt rond de kleine beetjes informatie die zij heeft gekregen van haar broer. Kleine puzzelstukjes die worden aangevuld met herinneringen en gevoel.

Het moment wat mij meest bij blijft is de zoektocht van de schrijfster naar de tweedehandsboekwinkel. Dat hij daar dan toch zou zijn. Dat ze hem nog zou kunnen redden.

In één ruk uitgelezen op reis naar Oostenrijk toevallig op de verjaardag van Wolf en een paar maanden na het plotselinge overlijden van mijn schoonvader. Perfecte timing.

Ik denk niet dat ik de enige ben als ik zeg dat dit boek anders dan verwacht was. Ik verwachtte een soort thriller meets into the wild en kreeg een rouwproces. Stiekem had ik het al kunnen weten toen ik de categorie sticker van de bibliotheek zag, maar dat hield me toen niet tegen. Ik had denk ik geen behoefte aan zo’n zwaar boek afgelopen tijd.

Dat gezegd hebbende, ben ik wel erg onder de indruk van Lara’s schrijfstijl. Ik vond het heel vindingrijk, meeslepend en vol van details zonder te vertragen. Ik zou zeker nog eens een boek van haar lezen.

Wat structuur van het boek betreft duurde het bij mij even voor ik begreep dat het een begin, dan een midden stuk dat alle kanten op gaat, en een einde heeft
. Het was een soort verhalenbundel, maar dan anders.

ik vind het lastig om te bepalen hoeveel sterren deze voor mij krijgt. ik ga voor 4 omdat alles wat ik niet leuk vond aan mijn gebrek aan inlezen ligt. Verder vond ik het dus een h bijzonder boek.