mehrdad afzali

“گرچه بی ما رفتی از این سرنوشت
گرچه از ما دل بریدی عاقبت
گرچه قلبت با جدایی ها سرشت
گرچه چشمانت دمی هم برنگشت

سایه بان خانه ی هرآفتاب
تا ابد فانوس خاموشی برافروخت
منتظر در کوچه های بی عبور خاطرات
منتظر با قصه های پر ملال کودکی

.:منتظر تا انتظار:.

منتظر تا رهگذاری باز آید از افق ”
― مهرداد بهار / Mehrdad Bahar

“نیایش یعنی خواستن و تکرار خواست ها
چه کسی نیایش می کند؟
آنکس که فاصله آنچه هست و آنچه باید باشد
زیاد است”
― شریعتی

“من با خود بیگانه بودم و شعر من فریاد غربتم بود
من سنگ و سیم بودم و راه کوره های تفکیک را
نمی دا نستم
اما آنها وصله ی خشم یکدیگر بودند
در تاریکی دست یکدیگر را فشرده بودند
زیرا که بی کسی، آنان را
به انبوهی خانواده ی بی کسان افزوده بود
....
آنان مرگ را به ابدیت زیست گره می زدند
....
و امشب که باد ها ماسیده اند
گذر کوچه های بلند حصار تنهایی من پر کینه می تپد
کوبنده نابهنگام درهای قلب من کیست؟”
― شاملو

“به آرزو نويس روزگار
به قصه گوی زندگی
بگو

بگو که آرزوی من من
سپيده روز تازه يست
که از برای زندگی
در اين زمين ظلم زا
زبان به زخم نگشايم”
― مهرداد بهار / Mehrdad Bahar