ahs♡

“Büyükannem siyah kanatlı kelebeklerin iyi şans getirdiğini söylerdi. Onları bu dünyadan göçmüş kişilerden bir mesaj olarak görürdü. Onlardan gelen ufak bir merhaba.”
― Jenny Valentine, Us in the Before and After

“Çünkü bir bedenimizin güçlenmesini, duyularımızın mutluluğunu engelleyecek hiçbir şey yapmamalıyız, yapmak istemeyiz de. Kendimizi, yaşam sevincimizi alıp götürecek, ruhumuzu karartıp içindeki aydınlığı alacak, bedenimizle kafamızı çatışmaya sürükleyecek her şeyden korumalıyız. Düşünmenin ölümcül bir hastalık olduğunu, insanın değerini küçülttüğünü Papalagi, kendi kendine kanıtlıyor.”
― Erich Sheurmann, Göğü Delen Adam

“Tırtıllar kapkaranlık bir kozanın içinde parçalanır. Kendi enzimleri içinde çözünür. Sıvılaşır. Bulamaç haline gelir. Tırtıl çorbası olur: Derken, yavaş yavaş, kelebek olarak yeniden doğar. Kozalar konforlu ve sessiz birer otel odası değildir. Kozalar tırtıllar için korkunç yerler olmalı. Buna rağmen tırtılların kaderi insanın yaşadığı talihsizlikleri ve verdiği mücadeleleri anlatan müthiş bir metafor olagelmiştir. En büyük değişimler en karanlık deneyimlerden kaynaklanır. Bizler de yenilenmek için dağılırız. Gün ışığında uçabilmek için karanlıktan geçeriz.”
― Matt Haig, The Comfort Book

“Başka türlü bakarsak bunda bir güzellik de görebiliriz. Çünkü, sırtları kambur, yüzleri birbirinin omzuna gömülü, dizleri birbirine dolanmış, bacaklarının alt kısmı ve ayaklar tek bir noktada birleşmiş vaziyette, yüz yüze yatan bu fıçıcı çiftin şekli, bir bütün olarak, ok saplanmış bir kalbe benziyor, tam anlamıyla Eros'un oku değil ama olsun... Suçunu kabullendikleri bir sırrın ve paylaştıkları bir utancın yükünden ruhları kurtulan bu iki kurban, âşıkların ağaç gövdelerine kazıdığı ve iki tarafına da adlarının baş harflerini koyduğu şu tipik çizimi hatırlatıyor. Belki de Attale ile Jérôme, doğada bir yerde çılgınca aşklarının hatırası kalsın diye bu pozisyonda ölmüşlerdir.”
― Jean Teulé, Dansa Davet