melisa

“Why didn’t you dare it before? he asked harshly.
When I hadn’t a job? When I was starving? When I was just as I am now, as a man, as an artist, the same Martin Eden? That’s the question. I’ve been asking myself for many a day. My brain is the same old brain. And what is puzzling me is why they want me now. Surely they don’t want me for myself, for myself the same olf self they did not want. They must want me for something else, for something that is outside of me, for something that is not I. Shall I tell you what that something is? It is for the recognition I have recieved. That recognition is not I. Then again for the money I have earned and am earnin. But money is not I. And is it for the recognition and money, that you now want me?”
― Jack London, Мартин Иден

“Yeni sözler, yeni yaşantılar bulacağımı sanıyordum. Bu acılar, yüreğimi paslandırmış oysa. Sevmek zor geliyor. Alışmamışım yoruluyorum. Her an sevdiğimi düşünemiyorum. Bazen atlıyorum. Boşluklar oluyor. Bunları boş sözlerle doldurmaya çalışıyorum. Oysa ben her an sana bakmak, bir sözünü kaçırmamak; bir kıpırdanışını, yüzünün her an değişen bütün gölgelerini izlemek, her an yeni sözler bulup söylemek istiyorum. Her mevsimde, her gittiğimiz yerde, insanlarla ve insanlarsız, aşkın değişen yansımalarını görmek istiyorum. Bütün bunlar beni yoruyor. Sen orada duruyorsun ve beni seyrediyorsun sadece. Senin için sevmek su içmek kadar rahat bir eylem. Ben, her an uyanık olmalıyım.”
― Oğuz Atay, Tutunamayanlar

“İnanarak dinlememizi güçleştiriyorlar. İnsan her sözü kuşkuyla karşılıyor artık. Gerçekle düş birbirine karışıyor; yalanın nerede bittiğini anlayamıyoruz. Tutunacak bir dalımız kalmıyor. Tutunamıyoruz.”
― Oğuz Atay, Tutunamayanlar

“What is a person, if not the marks they leave behind?”
― V.E. Schwab, The Invisible Life of Addie LaRue