Dimitris

“Θα 'ρθει η εποχή, αγόρι μου", συνεχίζει ο στρατιώτης, "που τα μαλλιά της μητέρας σου θ' ασπρίσουν κι αυτό το μέτωπο θα γεμίσει ρυτίδες - και θα 'ναι μια ωραία ηλικιωμένη κυρία. Φρόντισε, τώρα που είσαι νέος, να μπορείς τότε να σκεφτείς, "Εγώ ποτέ δεν υπήρξα αφορμή ν' ασπρίσει έστω και μία τρίχα στο αγαπημένο της κεφάλι, εγώ ποτέ δε χάραξα ούτε μια ρυτίδα θλίψης στο πρόσωπό της!" Γιατί, απ' όσα θα 'χεις στο νου σου όταν γίνεις άντρας, αυτό θα 'ναι το πιο σημαντικό, Γούλιτς!”
― Charles Dickens, Bleak House

“Ευθύνη, αγαπητή μου δεσποινίς Σάμερσον;" επανέλαβε εκείνος, τονίζοντας τη λέξη με το πιο ευχάριστο χαμόγελο. "Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος στον κόσμο για ένα τέτοιο πράγμα. Ποτέ δεν υπήρξα υπεύθυνος στη ζωή μου - δεν μπορώ να είμαι".”
― Charles Dickens, Bleak House

“Αγαπητέ μου Τζάρννταϊς", αποκρίθηκε εκείνος χαρωπά ξαναγυρίζοντας στον καναπέ του, "όσα λεπτά θέλεις. Ο χρόνος δε μετράει εδώ. Ποτέ δεν ξέρουμε τι ώρα είναι, ούτε και μας ενδιαφέρει. Θα μου πεις, δεν είναι τρόπος αυτός να προχωρήσει κανείς στη ζωή. Βεβαίως. Μα εμείς δεν προχωράμε στη ζωή. Δεν παριστάνουμε κάτι τέτοιο".”
― Charles Dickens, Bleak House

“Πόσο ψηλά ήταν γύρω του τα σπίτια και πόσο μικροί οι άνθρωποι ! Τόσο μικρά έντομα και να χτίσουν την τεράστια τούτη πόλη, να τη φωτίσουν έτσι που να λαμποκοπά σαν ένας πελώριος όγκος που η ανταύγεια του να θαμπώνει το χρώμα τ'ουρανού !... Ασύλληπτη, η δραστηριότητα αυτών των εντόμων ! Κι ήταν παράλογο να σκέφτεται πως η αγάπη του για ένα άλλο έντομο είχε σημασία.”
― John Galsworthy, The White Monkey