Navid

“بی قرار توام ودر دل تنگم گله هاست
آه بی تاب شدن عادت کم حوصله هاست
مثل عکس رخ مهتاب که افتاده در آب
در دلم هستی وبین من وتو فاصله هاست
آسمان با قفس تنگ چه فرقی دارد
بال وقتی قفس پر زدن چلچله هاست
بی هر لحضه مرا بیم فرو ریختن است
مثل شهری که به روی گسل زلزله هاست
باز می پرسمت از مسئله دوری وعشق
وسکوت تو جواب همه مسئله هاست”
― فاضل نظری

“خسته ام از آرزو ها، آرزو های شعاری
شوق پرواز مجازی، بال های استعاری

لحظه های کاغذی را، روز و شب تکرار کردن
خاطرات بایگانی، زندگی های اداری

آفتاب زرد و غمگین، پله های رو به پایین
سقفهای سرد و سنگین، آسمان های اجاری

با نگاهی سر شکسته، چشم هایی پینه بسته
خسته از در های بسته، خسته از چشم انتظاری

صندلی های خمیده، میز های صف کشیده
خنده های لب پریده،گریه های اختیاری

عصر جدول های خال، پارک های این حوالی
پرسه های بی خیالی، نیمکت های خماری

رونوشت روز ها را، روی هم سنجاق کردم
شنبه های بی پناهی، جمعه های بی قراری

عاقبت پرونده ام را، با غبار آرزو ها
خاک خواهد بست روزی، باد خواهد برد باری

روی میز خالی من، صفحه ی باز حوادث
در ستون تسلیت ها، نامی از ما یادگاری”
― قیصر امین‌پور, گل‌ها همه آفتابگردانند

“ما چیستیم؟
جز مولکول های فعال ذهن زمین
که خاطرات کهکشان هارامغشوش میکند”
― حسین پناهی

“More than Iran's enemies need artillery, guns, and so forth, they need to spread cultural values that lead to moral corruption... a senior official in an important American political center said: 'Instead of bombs, send them miniskirts.' He is right. If they arouse sexual desires in any given country, if they spread unrestrained mixing of men and women, and if they lead youth to behavior to which they are naturally inclined by instincts, there will no longer be any need for artillery and guns against that nation.”
― سیدعلی خامنه‌ای