ευη συμ

“Ο κόσμος της γυναίκας είναι γαλατόδασος• πέρα απ’ αυτόν απλώνεται άνυδρος χερσότοπος με στείρες σαύρες και θίνες. Στο ξέφωτο του δάσους, κάτω από μαστόμορφους καρπούς, στέκει το απόμακρό του τέμενος. Έξω από την είσοδο πρέπει να σταθείς και να βγάλεις τα παπούτσια, να νιφτείς, και καθώς περνάς τη χαμηλή πόρτα να σκύψεις. Εκεί, μόλις μπεις στο μισοσκόταδο και στην υγρασία της ζεστής πέτρας, βασιλεύει μια μυρωδιά• είναι τα λόγια τους που καίνε σαν θυμίαμα στις γωνιές κι όλος ο ναός μοσχοβολά. Είτε πρόκειται για βαθύκολπες Δαρδανίδες είτε για μεσόκοπες γυναίκες της Αθήνας με βαθύ ντεκολτέ και ιδρωμένο στήθος, ο κόσμος τους είναι ο ίδιος.”
― Ισίδωρος Ζουργός, Ανεμώλια

“It seems an age ago, since you have left me, time has filled me, with words unsaid;
as the sadness seeps into me slowly, and I am left to face the night ahead.”
― Lang Leav, Memories

“It was words that I fell for. In the end, it was words that broke my heart.”
― Lang Leav, Memories

“Χρόνια ολόκληρα ερωτευμένος μ’ έναν άγνωστο κόσμο, ώσπου ξαφνικά μια μέρα, κάτι αποφασίζει να στον φέρει μπροστά στα μάτια σου, και τότε, μέσα σε μια στιγμή, καταλαβαίνεις γιατί βρισκόσουν να αισθάνεσαι πάντα έτσι.”
― Γαρυφαλλιά Τεπελένη, Μια Βραδιά και Έναν Καιρό