✿яσsαℓιη∂α✿

“Neden?” Çatallaşmış sesini düzene sokmak için boğazını temizledi. “Neden kendini bırakmıyorsun?” Demir’in gözleri kapandı. Alnını alnına dayadı. “Çok güzel! Bitmesini istemiyorum.” Süheyla çatık kaşlarının eşliğinde ellerini bedeninden aşağıda kaldırdı. Kalçasını hafifçe sıktı ve hızla kendine çekti. “Yeniden başlarız!” Demir ‘in dudaklarında soluk bir sesle, “Kadın!” sözleri dökülürken, tüm bedeni şiddetle sarsıldı ve ardından Süheyla ‘nın üzerine yığıldı. Kısa süre nefes alışlarını düzene sokmak için sessiz kaldılar. Ardından Demir, başını yukarı kaldırdı. Dudaklarından küçük bir öpücük çaldı ve sırıttı. “Sen de yıldızları gördün mü? Süheyla’nın dudakları yanlarına kıvrıldı. “Bana daha çok havai fişek gibi geldi.” Demir, kıkırdadı. Genç kadının çatılan kaşlarını fark ettiğinde otomatikman kendi kaşları da çatıldı. “Ne düşünüyorsun?” “Neden midemin içinde minik böcekler varmış gibi hissettiğimi ve midemi de yemişler gibi açlıktan öldüğümü!” “Allah’ım! Ben de bana iki güzel söz söyleyeceksin diye bekliyorum.”
― Selvi Atıcı, Sen