Salamis

“هوا را از من بگیر
اما خنده ات را نه
روشنی را، بهار را
از من بگیر
...اما خنده ات را هرگز”
― Pablo Neruda, The Captain's Verses

“مردم از کنار بزرگ ترین خطر، که همانا از دست دادنِ "خویشتنِ" خود است، چنان بی سر و صدا می گذرند که انگار هیچ اهمیتی ندارد؛ از دست دادنِ هر چیز دیگر، مثل دست و پا، یک پنج دلاری، همسر و غیره، بیشتر مورد توجهشان قرار می گیرد.”
― Søren Kierkegaard, The Sickness Unto Death: A Christian Psychological Exposition for Upbuilding and Awakening

“تاریخ امانت دار فریاد "هل من ناصر" حسین است و فطرت گنجینه دار آن...و از آن پس، کدام دلی است که با یاد او نتپد؟ مردگان را رها کن، سخن از زندگان عشق می گویم.”
― سید مرتضی آوینی, فتح خون

“تنم را بکشم به لب‌هات
می‌سوزم؟
یا آب می‌شوم؟

بگذار برات کتاب بخوانم
بنشین اینجا
کتاب را بگیر توی دست‌هات
ورق بزن
دستم را دورت حلقه می‌کنم
از بالای شانه‌ات
کتاب
نفس می‌کشم
لای موهات
ورق بزن.

اگر توی گوش‌ت گفتم
دوستت دارم
و فرار کردم چی؟
از پله‌های کودکی
بالا می‌آیم
تاب می‌خوری در تنهایی من
عاشقت می‌شوم
نگاهت مرا مرد می‌کند.

دلتنگی‌ام را
به کی بگویم وقتی نیستی؟
تا کجا راه بروم تا تمام شوم؟
مثل یک جاده
...
نیستی که!
من هم عادت نمی‌کنم
آقای من!
همین.

کتاب را بالا بگیر ببینم
گاهی هم برگرد و بوسم کن.
حواست به داستان هست؟
نه
بیا از اول شروع کنیم.
دیدی؟
دیدی باز عاشقت شدم؟”
― عباس معروفی