Lily

“باید خودم را ببرم خانه
باید ببرم صورتش را بشویم
ببرم دراز بکشد
دل‌داری‌اش بدهم، که فکر نکند
بگویم که می‌گذرد، که غصه نخورد
باید خودم را ببرم بخوابد
«من» خسته است”
― علیرضا روشن

“جایی که معیار پرنده
طعم کباب اوست
پرواز
نقش لعاب است
بر کاسه‌های خورش”
― علیرضا روشن, کتابِ نیست

“کاش می شد مرد
مثل راه رفتن
خوابیدن
خرید کردن
کاش میشد خواست و مرد”
― علیرضا روشن

“نیست؟
.پس خودش است”
― علیرضا روشن, سنگِ مهتاب