Ali Moosavi

“در سکوت شبانه، سکوت مطلق شبانه، وقتی که حواس انسان آرام گرفته است، روحی جاودان به زبانی بی نام با انسان از چیزهایی، از اندیشه هایی سخن می گوید که می فهمی... ولی نمی توانی وصف کنی.”
― Bohumil Hrabal, Too Loud a Solitude

“نه! نه در آسمانها نشانی از رافت و عطوفت وجود دارد، نه در زندگی بالای سر و نه زیر پای ما و نه در درون من”
― Bohumil Hrabal, Too Loud a Solitude

“ما همچون دانه هاي زيتوني هستيم كه تنها هنگامي جوهر خود را بروز مي دهيم كه در هم شكسته شويم”
― Bohumil Hrabal, تنهایی پرهیاهو

“و دیدم چه غریب است که مجسمه های شخصیت های بزرگ ادبی ما مثل افلیجها بر صندلی نشسته اند، در حالی که مجسمه های روحانیون ما سرپا در حرکتند”
― Bohumil Hrabal, Too Loud a Solitude