Diğdem

“Sonsuz hayat sonsuz sabır gerektirir. Yeterince uzun yaşarsan, bugün ilgini çekiyorsa bugünün iyi olduğunu düşünebilirsin. Yanlış veya doğru, bütün ahlaki değerler, bütün erdemler yok olabilir.”
― Karen Marie Moning, Dreamfever

“Peki Mac.Rahatla.''
Mac mı? Bana Mac mi demişti gerçekten? Nefes almaya uğraştım.''Ölecek miyim?'' diye hırıldayarak sordum.''Beni öldürecek misin?''
''Sana rahatlamanı söylüyorum, sen ise kalkmış seni öldüreceğimi mi düşünüyorsun? Tam bir kadın mantıksızlığıyla davranıyorsun.'' Sonradan aklına gelmiş gibi ekledi. ''Artık serbestçe konuşabilirsin.''
''Öyle davranmıyorum.Bana Mac diye hitap ettiğin iki seferde de ölümle pençeleşiyordum.Şu anda da etrafta başka bir tehdit unsuru olmadığına göre, beni öldürmek üzere olmalısın.Kesinlikle çok mantıklı bir çıkarım.''
''Sana Mac diye hitap etmedim.''
''Evet ettin.''
''Sana Bayan Lane diye hitap ettim.''
''Hayır etmedin.''
''Evet ettim.”
― Karen Marie Moning, Faefever

“İnsan ruhuna inanmam. Hiç inanmadım. İnsanların elbise sandığına benzediğine inanırım - içine belli şeyler tıkılmış, yola çıkartılmış, ortalığa savrulup atılmış, fırlatılmış, saçılmış, yitirilmiş, bulunmuş, ansızın yarısı boşaltılmış, ya da şimdiye kadar olmadığınca tepeleme doldurulup şişirilmiş, taa en sonunda En Son Görevli onları kollarından tuttuğu gibi En Son Trene savuruncaya ve onlar takır takır uzaklaşıncaya kadar...”
― Katherine Mansfield

“Barrons arkamdan dışarı çıktı.
Gölge geri çekildi.''Nesin sen?'' diye sordum kızgınlıkla.
''Sergenti'de olsaydık Bayan Lane, ben çita olurdum.Orada yaşayan her şeyden daha güçlü, akıllı, hızlı ve daha açım.Ve ben avladığım ceylandan özür dilemem.”
― Karen Marie Moning, Faefever