Zuhal

“Neriman:...Artık hiçbir şey eskisi gibi değil. Ama..yeni olan bir şey de yok! (müzik artar) Eli maşalı bir herif dadandı buraya iki gündür... Sevimli bir aptal aslına bakarsanız..kendini pek önemsiyor... (güler) Bana âşık..Nuri'ye hayran... Gitmek istiyormuş! Bir türlü gidemiyor... Gideceği bir yer yok çünki, geldiği yer de belirsiz... Köksüz bir çiçek! (susar. Müzik sürer) Kendini öldüreceğini söylüyor durmadan... intihar edecekmiş! Canımı sıkan bir ŞEYİ ortadan kaldıracağım, diyor... ölmek istiyor ama korkuyor bir yandan..anlaşılır bir durum, di mi? Gitmek istiyor ama..bir türlü gidemiyor... Kendi ölümüyle oynuyor...”
― Memet Baydur, Yangın Yerinde Orkideler

“Bundan sonra hiç kimse sana benim kadar yakın olmayacak. Beraber Almanca öğreneceğiz, ben İngilizce öğrenmek istiyorum, beraber İngilizce dersi alacağız, ben kitaplar tercüme edeceğim, bunları beraber okuyacağız, neşeli ve kederli olacağız, ne olursa olsun, bütün bunlar hep beraber, hep ikimizin iştirakiyle olacak ve başka hiç kimse karışmayacak.”
― Sabahattin Ali, Canım Aliye, Ruhum Filiz

“Ve o hastalık,ey Hamlet,o korkunç hastalık belki düşünce, belki içe bakış değil midir?Yoksa sen,yapmak yerine,yapmak istemediklerini ve yapmak zorunda olduklarını düşünen o adamlar familyasının hüzünlü kahramanı değil misin? Yoksa sen kelimeleri, ki onlar dişidir,eylemlere,ki onlar erkektir,tercih eden o yorgun ve kadınsı ruhlardan değil misin?”
― Giovanni Papini, Concerto Fantastico

“25 Mart 1935 adlı mektuptan
Etrafın seni sıktığı zaman kitap oku… Ben şimdiye kadar her şeyden çok kitaplarımı severdim. Bundan sonra her şeyden çok seni seveceğim ve kitapları beraber seveceğiz.”
― Sabahattin Ali, Canım Aliye, Ruhum Filiz