marcyn

“EMPATIA DĄŻY DO NIESKOŃCZONOŚCI. Bo czy istnieje tu jakiś próg, granica nieprzekraczalna? Każda cezura stanowi sztuczne kryterium, odbicie przesądów kulturowych epoki. Śmiejesz się ze współczucia drewnu? Bo odrobinę zbyt wcześnie się urodziłeś. Twoi pradziadowie śmiali się ze współczucia małpom. I każda epoka ma swoich świętych Franciszków, sufrażystki, Zielonych.”
― Jacek Dukaj, Król Bólu

“Widzę jednakże, nie pierwszy zresztą raz, że kiedy tylko zaczynam mówić o sobie, zaraz się ojciec nastręcza i o nim dalej mi się mówi, samo prawie, wciąga mnie to mówienie o nim, nawet lubię sam tego słuchać, i nie żal mi, że o sobie zapominam, obiecuję sobie, że wrócę do siebie kiedyś, zdążę jeszcze, chociaż któż to wie, może o sobie mam do powiedzenia tyle, co kot napłakał, a wszystko o nim, i dlatego z rozmysłem kryję się w jego życiu. Chętnie się tym jego życiem wyręczam, w nim się zresztą o wiele lepiej czuję niż w swoim własnym.”
― Wiesław Myśliwski, Nagi sad

“Myślisz: zmienię się w kogoś zupełnie innego → nie będę sobą → nie będzie mnie → umrę.
Dlatego pozostajesz niewolnikiem petra. I dlatego próbujesz sam siebie związać na lata naprzód pracą, studiami.”
― Jacek Dukaj, Król Bólu

“The strangest things happen to you when you’re in hiding!”
― Anne Frank, The Diary of a Young Girl