“കാറപകടത്തില് പെട്ടുമരിച്ച
വഴിയാത്രക്കരന്റെ ചോരയില് ചവുട്ടി
ആള്ക്കൂട്ടം നില്ക്കെ
മരിച്ചവന്റെ പോക്കറ്റില് നിന്നും പറന്ന
അഞ്ചുരൂപയിലായിരുന്നു എന്റെ കണ്ണ്
ഞാനുണ്ടായിട്ടും താലിയറുത്ത കെട്ടിയോള്
എന്റെ കുട്ടികള്;വിശപ്പ് എന്ന നോക്കുകുത്തികള്
ഇന്നത്താഴം ഇതുകൊണ്ടാവാം(അത്താഴം)”
― Ayyappante Kavithakal Sampoornam
വഴിയാത്രക്കരന്റെ ചോരയില് ചവുട്ടി
ആള്ക്കൂട്ടം നില്ക്കെ
മരിച്ചവന്റെ പോക്കറ്റില് നിന്നും പറന്ന
അഞ്ചുരൂപയിലായിരുന്നു എന്റെ കണ്ണ്
ഞാനുണ്ടായിട്ടും താലിയറുത്ത കെട്ടിയോള്
എന്റെ കുട്ടികള്;വിശപ്പ് എന്ന നോക്കുകുത്തികള്
ഇന്നത്താഴം ഇതുകൊണ്ടാവാം(അത്താഴം)”
― Ayyappante Kavithakal Sampoornam
“പുലയാടി മക്കള്ക്ക് പുലയാണ് പോലും
പുലയന്റെ മകനോട് പുലയാണ് പോലും
പുലയാടിമക്കളെ പറയുമോ നിങ്ങള്
പറയനും പുലയനും പുലയായതെങ്ങനെ('പുലയാടി മക്കള്')”
― Ayyappante Kavithakal Sampoornam
പുലയന്റെ മകനോട് പുലയാണ് പോലും
പുലയാടിമക്കളെ പറയുമോ നിങ്ങള്
പറയനും പുലയനും പുലയായതെങ്ങനെ('പുലയാടി മക്കള്')”
― Ayyappante Kavithakal Sampoornam
“പെണ്ണോരുത്തിക്ക് മിന്നുകെട്ടാത്ത
കണ്ണു പൊട്ടിയ കാമമാണിന്നു ഞാന്”
― Ayyappante Kavithakal Sampoornam
കണ്ണു പൊട്ടിയ കാമമാണിന്നു ഞാന്”
― Ayyappante Kavithakal Sampoornam
“ഇലകളായ് ഇനി നമ്മള് പുനര്ജനിക്കുമെങ്കില്
ഒരേ വൃക്ഷത്തില് പിറക്കണം എനിക്കൊരു
കാമിനിയല്ല ആനന്ദത്താലും ദുഖത്താലും
കണ്ണ് നിറഞ്ഞൊരു പെങ്ങളില വേണം('പുരാവൃത്തം')”
― Ayyappante Kavithakal Sampoornam
ഒരേ വൃക്ഷത്തില് പിറക്കണം എനിക്കൊരു
കാമിനിയല്ല ആനന്ദത്താലും ദുഖത്താലും
കണ്ണ് നിറഞ്ഞൊരു പെങ്ങളില വേണം('പുരാവൃത്തം')”
― Ayyappante Kavithakal Sampoornam
“സ്നേഹിക്കുന്നതിനുമുമ്പ്
നി കാറ്റും
ഞാനിലയുമായിരുന്നു.
കൊടുംവേനലില്
പൊള്ളിയ കാലം
നിനക്കുകരയാനും
ഒരു മഴയാകാനും കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
തപ്തമായ എന്റെ നെഞ്ചില്തൊട്ടുകൊണ്ട്
നിന്റെ വിരലുകള്ക്ക്
ഉഷ്ണ്മാപിനിയാകാനും കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ഞാന് തടാകമായിരുന്നു.
എന്റെ മുകളില്
നീയൊരു മഴവില്ലായിരുന്നു.
ഒരു കര്ക്കിടകത്തില്
നമ്മള് മാത്രം
മഴത്തുള്ളികളായിരുന്നു.
ഒരു ഋതുവിലൂടെ
നിന്റെ ചിരിക്ക്
വസന്തമാകാന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ഒരു മഞ്ഞത്ത്
നമ്മള് മാത്രം
പുല്ക്കൊടികളായിരുന്നു.
ഒഴിവുകാലത്ത് നമ്മളും
ഒരു ഋതുവില്നിന്ന്
ആള്ക്കൂട്ടവും പിരിഞ്ഞു.
ഒരു ശൈത്യത്തില്
മരപ്പൊത്തിലൂടെ
വലംകൈയിലെ
ചൂണ്ടുവിരലിലൂടെ
നിനക്കു നീലയാകാന് കഴിഞ്ഞു.('പുഴയുടെ കാലം')”
― Ayyappante Kavithakal Sampoornam
നി കാറ്റും
ഞാനിലയുമായിരുന്നു.
കൊടുംവേനലില്
പൊള്ളിയ കാലം
നിനക്കുകരയാനും
ഒരു മഴയാകാനും കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
തപ്തമായ എന്റെ നെഞ്ചില്തൊട്ടുകൊണ്ട്
നിന്റെ വിരലുകള്ക്ക്
ഉഷ്ണ്മാപിനിയാകാനും കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ഞാന് തടാകമായിരുന്നു.
എന്റെ മുകളില്
നീയൊരു മഴവില്ലായിരുന്നു.
ഒരു കര്ക്കിടകത്തില്
നമ്മള് മാത്രം
മഴത്തുള്ളികളായിരുന്നു.
ഒരു ഋതുവിലൂടെ
നിന്റെ ചിരിക്ക്
വസന്തമാകാന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ഒരു മഞ്ഞത്ത്
നമ്മള് മാത്രം
പുല്ക്കൊടികളായിരുന്നു.
ഒഴിവുകാലത്ത് നമ്മളും
ഒരു ഋതുവില്നിന്ന്
ആള്ക്കൂട്ടവും പിരിഞ്ഞു.
ഒരു ശൈത്യത്തില്
മരപ്പൊത്തിലൂടെ
വലംകൈയിലെ
ചൂണ്ടുവിരലിലൂടെ
നിനക്കു നീലയാകാന് കഴിഞ്ഞു.('പുഴയുടെ കാലം')”
― Ayyappante Kavithakal Sampoornam
Mvabutty’s 2025 Year in Books
Take a look at Mvabutty’s Year in Books, including some fun facts about their reading.
More friends…
Polls voted on by Mvabutty
Lists liked by Mvabutty


