Mohammad amin

“گاه می‌اندیشم
خبر مرگ مرا با تو چه کس می‌گوید؟

آن زمان که خبر مرگ مرا
از کسی می‌شنوی
روی زیبای تو را
کاشکی می‌دیدم

شانه بالازدنت را -بی قید -
و تکان دادن دستت که - مهم نیست زیاد -
و تکان دادن سر را که
«عجیب! عاقبت مُرد؟ افسوس!»
کاشکی می‌دیدم

با خود می‌گویم
چه کسی باور کرد
جنگل جان مرا
آتش عشق تو خاکستر کرد!؟”
― حمید مصدق, مجموعه اشعار حمید مصدق

“گاه گاهی که دلم می‌گیرد
پیش خود می‌گویم
آن‌که جانم را سوخت
یادمی‌آرد از این بنده هنوز!؟”
― حمید مصدق, مجموعه اشعار حمید مصدق

“در تو
هزار مزرعه خشخاش تازه است

آدم به چشم‌های تو معتاد می‌شود”
― حمید مصدق, مجموعه اشعار حمید مصدق

“من تمنا کردم
که تو با من باشی
تو به من گفتی
-هرگز-هرگز
پاسخی سخت و درشت
و مرا غصه ی این هرگز کشت!
”
― حمید مصدق, مجموعه اشعار حمید مصدق