Dilan > Recent Status Updates

“Ama suskundu sevgimiz ve üstü örtülüydü. Oysa şimdi yüksek sesle ilan ediyor varlığını sana ve açığa çıkmış duruyor önünde. Bu hep böyledir sevgi kendi derinliğini bilmez ayrılık vakti gelip çatana kadar”

İnsan ortamdır.

"Ölüleri uyandırmaya yetecek kadar gürültü her nasılsa şu güruhu uyandırmıyor, diye düşündüm."

Ancak kendi dışımız­daki öznelerin varlığını (kerhen ya da salt sözel/simgesel düzeyde değil) imgesel/muhayyel düzeyde kabullenebildiğimizde, kendimi­ze dışarıdan bakabilecek bir konumu da kabullenmiş oluruz. Bu da "kendi üzerine düşünebilme"nin (self-reflexivity) olmazsa olmaz koşuludur.

Zor

bu kitabın içinde bazen kayboluyorum, bazen de kendimi bulduğumu hissediyorum.
Zamanla yalnızlığı öğrenirken, kimseyle beraber olamayacağımızı yavaş yavaş anlamalaya başlarız. bu taş gibi bir ağırlıktır.