Maciej > Recent Status Updates

Och, ojej

Nie zdziwię się, jeśli na końcu wszystko ocali pocałunek prawdziwej miłości. Bo przecież ludzie są wyjątkowi, bo potrafią kochać ❤️🤮

Xdddddddddddddddddddd Ni ch👽ja, nie wierzę w to xdddd

1. Jeden uroczo-śmieszny fragment wziął mnie z zaskoczenia. I to o chodziło
2. Morał tej książki jest taki, że wystarczy zabić problematycznego starego, żeby uzdrowić rodzinę
3. Tydzień na zakochanie się i zupełną przemianę postaci to chwyt, który tępię nawet w Disneyu, a co dopiero w literaturze
4. Konsekwencja narracji tu nie istnieje
5. Po tym, jak złapałem się na reklamę tej książki, już nigdy nikomu nie zaufam

1. Trzeba przyznać, że czyta się szybko.
2. Humor największym rozczarowaniem.
3. Boję się, że najciekawszy koncept nie zostanie już rozwinięty.

Ostatnie 30 stron na duży plus, ale martwię się, że prowadzą do jeszcze większego meh

Okay, now you have my attention...

Ja nie mówię, że tego się już nie da naprawić, ale póki co ta książka przeczy samej sobie na każdej logicznej płaszczyźnie. Ale studentka filozofii z psychiatryka na plus

No mało to błyskotliwe póki co 🫤

Szukałem jej po całej galaktyce i pierwsze zderzenie niezbyt udane. Znaczy, humor jest dość poczciwy; gdyby człowiek tak do mnie żartował, to bym się życzliwie uśmiechnął, ale w gruncie rzeczy nie są te dowcipy zbyt sprytne (a poczciwość tłumaczy skojarzenia ludzi z Szymborską, jak się domyślam). Zrobienie bohaterow w wieku 41 i 43 lata to jeszcze za mało, żeby odróżnić się od Adamsa. Zobaczymy, co dalej.

s. 220, Dzień po sobocie: Ach, no i to rozumiem (nie dziwię się, że dostał za to nagrodę), Rebeka, Macondo, samotność i ptaki ❤️

s. 195 Sam nie wiem; myślałem, że po prostu Christie pisze słabe opowiadania, ale może po prostu nie lubię tej formy

Where in the World is Czesław Miłosz?

(...) urzeczywistniała się dla mnie prawda, odkrywana na nowo w Europie: że filozofia, wbrew uniwersyteckim katedrom, nie jest tylko spekulacją, że karmi się wszystkim w nas i wszystko, czym jesteśmy, przepaja, a jeżeli nie pomaga w ocenie człowieka, rzeźby czy literackiego dzieła, jest martwa.

s. 178

s. 142 Ach, cameo Rebeki ❤️

Sranie w banie.

🫩😵‍💫

I don't give a shit at all

I am speed

"Ów dwudziestotrzyletni młodzieniec odznaczał się olbrzymim wzrostem, ale serce miał dziecka, silny był jak niedźwiedź, a wstydliwy jak panna".

Scena nabijania na pal obrzydliwa
Brawo

Oh

Srający Newton trafił do top 5 tej książki.

No niestety "Klepsydra" to faktycznie już nie to 🫤

Fragmenty o Dingo i ogólnie melancholii i samotności są absolutnie mistrzowskie