Alunsina > Recent Status Updates

"Bawat tao'y may pasan na bagahe. Ayaw man niya'y ito ang kanyang responsibilidad sa tanang buhay niya. Kundi, sa susunod na buhay ay muling papasanin ito, mas mabigat pa dahil nagkainteres na."

"Gulong ng buhay. Minsa'y nasa itaas, minsa'y nasa ibaba. Normal lamang yan. Pero kung magaling ka, kung may talent ka, kung nakapag-invest ka nang mahusay, makakabangon ka at makakabangon ka. At kung mayaman ka, makakabili ka ng mas maraming talento, mas magiging magaling ka, mas marami kang offers na makukuha. Kapag nasa ilalim ka, saan ka pa ba tutungo kundi pataas?"

"Gulong ng buhay. Minsa'y nasa itaas, minsa'y nasa ibaba. Normal lamang yan. Pero kung magaling ka, kung may talent ka, kung nakapag-invest ka nang mahusay, makakabangon ay makakabangon ka. At kung mayaman ka, makakabili ka ng mas maraming talento, mas magiging magaling ka, mas marami kang offers na makukuha. Kapag nasa ilalim ka, saan ka pa ba tutungo kundi pataas?"

Sa wakas ay natuloy ko na ulit 'to. Habang binabasa ko si Yeats, mas naiintindihan ko na yung mga tula niya at ang ganda naman pala talaga.

Sigurado na ako na kung matapos ko man 'to, babalik at babalik pa rin ako kay Yeats.

"Lahat naman ng leche flan ay matamis sa unang gawa, sa unang tikim. Subukan mong kumain ng leche flan araw-araw, kung hindi ka masuka sa sobrang tamis. At pag nagtagal, umaasim na rin ang dating kay tamis at kay sarap na leche flan."

"'I hate to say this, Kuya Indoy, pero it's true. Ang lalake pwede at madaling mambabae, lalo pa siyang nagiging lalake. Pero ang babae? Wala, kailangang manatiling sagrado. Dahil kung magkamali siya, wala siyang kwentang babae.'"

Ang galing kung paano gumamit si Raphael Bob-Waksberg ng parang mirrorverse sa "We Men of Science". Isang universe o antiuniverse kung saan lahat ng bagay ay identical sa universe natin pero naka-flip nang parang sa salamin.

Ang galing din ng pagpasok ni Waksberg ng konsepto ng pagmamahal sa realm ng quantum physics nang hindi ka nililito. Ang gaan but at the same time ang bigat din.

Masyadong personal ang "The Serial Monogamist's Guide to Important New York City Landmarks" sa 'kin. Saktong-sakto ang paggamit ng "you" na para bang kwento ang binabasa ko. Akong-ako ang bida pero ang ending nito ay ang kasalukuyan ko sa labas ng libro. Ang sarap sa pakiramdam na malamang hindi pala ako nag-iisa at naiiba kahit pa sa libro ko lang nakilala ang katulad ko.

Okay. Masyado ko 'atang hinusgahan 'yung libro. Saktong-sakto. Sa pangatlong kwento, nabali ang inaasahan ko. Hindi ko na tuloy alam kung anong mararamdaman ko.

Unang kwento pa lang ang ganda na agad. Pagdating ko sa pangalawa, alam ko nang may mararamdaman akong lungkot sa bawat kwento pero inaasahan ko ring mababawi 'yon—na hindi ko nga lang alam kung paano.